Υπόθεση Browder: τελικά δεν του βγήκε του δικηγορικού γραφείου Πουργουρίδη το όλο θέαμα που στήθηκε εναντίον της κ. Λοϊζίδου;

Σύμφωνα με τις αναφορές στον τύπο, στην αγόρευση του στο δικαστήριο ο κ. Πουργουρίδης, γύρισε πίσω [πριν το θέαμα που έστησε ο Πολίτης] στην επίθεση εναντίον του Ιωνά. Τον οποίο, μαζί με την κυβέρνηση γενικά κατηγόρησε ότι «ικανοποίησαν τα αιτήματα δικαστικής συνδρομής των ρωσικών αρχών για να μην κακοφανίσουν την Ρωσία..»

Δηλαδή τώρα το υποτιθέμενο «παράρτημα» του Πολίτη/Καλατζή κοκ, δεν είναι στην εισαγγελία αλλά …στο υπουργείο του Ιωνά;…Καταλαβαίνουμε τον δικηγόρο, ο δημοσιογράφος/ΜΜΕ, όμως, που κτυπιόταν γιατί να κάνει την δουλειά της η εισαγγελία [να εκπροσωπήσει, όπως προνοεί ο νόμος τις δικαστικές αρχές της άλλης χώρας], έχει να πει κάτι; Ή το παίζει ότι δεν κατάλαβε;

Εμείς θα επιμένουμε στα γεγονότα: το ζήτημα στην Κύπρο άνοιξε με τις απειλές Browder για... αποκαλύψεις. Και μετά ξαφνικά μερικοί έπαθαν επιλεκτική αμνησία για το πώς λειτουργούν οι σχέσεις των εισαγγελιών στις διεθνείς σχέσεις. Το θέμα παραμένει – τί φοβάται ο κ. Browder αν δεν εμπλέκεται σε ατασθαλίες; Δεν θα τον συλλάβουν – πληροφορίες ζητούν…

Να θυμίσουμε και στον ίδιο και στους υπερασπιστές του, ότι πολλοί ξένοι που έπεσαν σαν οικονομικά αρπακτικά πάνω στην μετα-σοσιαλιστική Ρωσία της εποχής του Γιέλτσιν, δεν ήταν ακριβώς περιστέρια. Οπότε όσοι θέλουν να ξεπλένουν δικαίωμα τους. Αλλά η Ιστορία είναι εκεί. Με όλο τον σεβασμό και στην δουλειά των δικηγόρων.

Εκτός και αν πρέπει να πιστέψουμε τον Browder απλώς και μόνο γιατί είναι Αμερικάνος. Ή οι άλλοι πήγαν για να αρπάξουν [και η αμερικανική φρασεολογία για την περίοδο Γιέλτσιν, παρά το ότι ήταν υποτακτικός τους, είναι ακριβώς ότι ήταν «λεηλασία»] αλλά ο Browder ήθελε «τίμιο καπιταλισμό»; Ενδιαφέρον ανέκδοτο...

Και το σκηνικό με το Browder είναι και ευρύτερο – διότι ο Browder έχει όπως φαίνεται δίκτυα στους δημοκρατικούς στις ΗΠΑ, αλλά και σε ΜΜΕ [και σίγουρα δεν θέλει διερεύνηση των πρακτικών του].

Οι Ρώσοι ζήτησαν να υποβάλουν ερωτήσεις στο τέως πρέσβη των ΗΠΑ στην Μόσχα [αυτός έκανε και δηλώσεις για την εμπλοκή του με την ρωσική φιλοδυτική αντιπολίτευση [ασήμαντη αλλα..] όμως για κάποιο μυστήριο λόγο αυτό δεν θεωρήθηκε τότε σαν «παρέμβαση στα εσωτερικά της Ρωσίας» όπως φωνάζει σήμερα η αντι-ρωσική χορωδία των ΜΜΕ στις ΗΠΑ]. Είπαμε, επιλεκτικές μνήμες.

Όπως και να έχει, το σκηνικό με το Browder προφανώς είναι ευρύτερο – και όσοι το έπαιζαν αθώες περιστερές άγνοιας για το πώς λειτουργούν οι εισαγγελικές αρχές, περαστικά… Εδώ κινητοποιήθηκε ολόκληρη η Γερουσία των ΗΠΑ για να μην δώσει μαρτυρία ο τέως πρέσβης – τόσο πολύ φοβάται κάποιος κάτι, και τόση δύναμη έχει κάποιος που βάζει ολόκληρη Γερουσία να ψηφίσει;

Και αν ήταν ανάποδα; Αν ζητούσαν οι ΗΠΑ να ρωτήσουν κάποιον ο οποίος ζει στην Ρωσία; Τότε θα ήταν «απαράδεχτο» αν δεν δεχόταν η Ρωσία;. Το τεκμήριο της αλήθειας στις κοινωνικές σχέσεις είναι συγκριτικό αναπόφευκτα. Πόσο πιο κωμική μπορεί να γίνει η υπόθεση των δύο μέτρων και δυο σταθμών;