Νομικά προβλήματα μιας ύποπτης συμφωνίας: ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΒΟΥΛΗ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΤΗΣ ΜΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ;

Ανατομία του σκανδάλου διάλυσης του Συνεργατισμού

Christos Poutziouris

Σύμφωνα με το άρθρο 22 του νόμου Περί της Λογιστικής και Δημοσιονομικής Διαχείρισης και Χρηματοοικονομικού Ελέγχου της Δημοκρατίας Νόμος του 2014 (Ν. 38(I)/2014) το αναφέρει τα ακόλουθα: «Παροχή εγγυήσεων

22. Ο Υπουργός έχει εξουσία, μετά από ενημέρωση του Υπουργικού Συμβουλίου, να παρέχει εγγυήσεις από μέρους της Δημοκρατίας με σκοπό την αποπληρωμή δανείων ή πιστώσεων που έχουν συναφθεί ή χορηγηθεί ανάλογα με την περίπτωση, σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή άλλους οργανισμούς στους οποίους η Δημοκρατία έχει συμφέρον είτε ως μέτοχος είτε ως εγγυητής των κεφαλαίων του νομικού αυτού προσώπου ή οργανισμού ή ασκεί έλεγχο στη διοίκηση τους καθώς και σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο η παροχή της εγγύησης κατά την κρίση του Υπουργού, προάγει την οικονομία της Δημοκρατίας ή το δημόσιο συμφέρον, γενικά:
Νοείται ότι όταν οι εγγυήσεις υπερβαίνουν το ποσό του ενός εκατομμυρίου ευρώ (€1.000.000) αυτές πρέπει να τυγχάνουν της έγκρισης της Βουλής των Αντιπροσώπων.»

Το πιο πάνω άρθρο έχει σκοπό να δώσει την εξουσία στην Κυπριακή Δημοκρατία να παρέχει εγγυήσεις με σκοπό να αποπληρώνονται δάνεια ή πιστώσεις που έχουν ήδη συναφθεί ή χορηγηθεί. Δηλαδή δεν μπορείς να δώσεις αυτές τις εγγυήσεις για οποιοδήποτε άλλο σκοπό.

1.Ο Συνεργατισμός αν και εμπίπτει στην πρόνοια πιο πάνω να του δίνονται εγγυήσεις εντούτοις δεν έκανε οποιοδήποτε δάνειο το οποίο θέλει να το εξοφλήσει για να του δοθούν οι κρατικές εγγυήσεις. Αντίθετα έκανε πώληση για την οποία παίρνει λεφτά (75 εκατομμύρια) και έτσι δεν μπορούν να του δοθούν οι εγγυήσεις.

2.Επίσης ο νόμος δεν δίνει το δικαίωμα να παρέχει εγγυήσεις το κράτος για να εγγυούνται εγγυήσεις που δίνουν κρατικές επιχειρήσεις ή άλλα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο. Δεν λέγει έτσι πράγμα ο νόμος. Απλά μιλά για εγγυήσεις με σκοπό την αποπληρωμή δανείων ή πιστώσεων.

3.Το πιο πάνω άρθρο εκεί που τελειώνει η φράση « την αποπληρωμή δανείων ή πιστώσεων που έχουν συναφθεί ή χορηγηθεί ανάλογα με την περίπτωση, ..» διατυπώνει και ξεκινά με το «..σε νομικά πρόσωπα…..» δηλαδή αναφέρεται σε ποιους μπορούν να δοθούν οι εγγυήσεις και δεν επεκτείνει την εξουσία ή τον σκοπό των εγγυήσεων εφόσον αυτές διατυπώνονται ρητά στην φράση πιο πάνω του σκοπού. Δηλαδή η φράση «..προάγει την οικονομία της Δημοκρατίας ή το δημόσιο συμφέρον, γενικά:..» αναφέρεται στην παροχή της εγγύησης σε οποιοδήποτε άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατά την κρίση του Υπουργού πληρεί τα κριτήρια την προαγωγής της οικονομίας και του Δημοσίου συμφέροντος. Δεν αλλάζει το είδος της εγγύησης που είναι μόνο για την αποπληρωμή δανείων ή πιστώσεων.

Εδώ έχουμε συμφωνία πώλησης μέρους των εργασιών του Συνεργατισμού στην Ελληνική Τράπεζα και εγγύηση του Συνεργατισμού προς την Ελληνική Τράπεζα ότι θα την αποζημιώσει στα επόμενα 12 χρόνια αν υποστεί ζημιές σε μέρος του χαρτοφυλακίου των ΜΕΔ. Ούτε δάνειο πήρε ούτε πίστωση αλλά δίνει εγγύηση ο Συνεργατισμός την οποία παράνομα ζητούν να εγγυηθεί το Κράτος χωρίς να έχει τέτοια εξουσία από τον Νόμο και το πιο πάνω άρθρο.

Δεν μπορεί το Κράτος να εγγυηθεί ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ και ουδέποτε ζητήθηκε και ούτε θα ζητηθεί η γνώμη του Γενικού Εισαγγελέα επειδή δεν θα τους πει αυτό που θέλουν.