Αποσύροντας το δικαίωμα/προνόμιο του κάθε Αρχιεπισκόπου/μητροπολίτη/ «Ιεράς Συνόδου» να μιλά στο όνομα μου/μας.. [Αίτηση αφορισμού από την Εκκλησία της «Ιεράς Συνόδου»]

Ιστορικά οι αφορισμοί και οι εκκλησιαστικές καταδίκες συνδέονται πολιτικά στην νεωτερικότητα με την διεύρυνση των ορίων του δημοσίου λογού η της Τέχνης. Στην Ελλάδα το πιο γνωστό παράδειγμα, στον 20^ο αιώνα, ήταν ο αφορισμός του Ν. Καζαντζάκη για το βιβλίο του «Ο Τελευταίος Πειρασμός» ενώ στην Κύπρο ήταν ο αφορισμός του Τ. Ανθια για τις ποιητικές του συλλογές στα τέλη της δεκαετίας του 1920/αρχές 1930 [«Άγιε Σαταν Ελέησον με», «Δευτέρα Παρουσία»]. Στην περίπτωση του Καζαντζάκη το αδίκημα ήταν η λογοτεχνική κωδικοποίηση του διλλήματος του ανθρώπου βρίσκεται ανάμεσα στο κοσμικό και το θείο [ή την «θεία υποχρέωση» - που θα μπορούσε να είναι και ανθρώπινη στην νεωτερικότητα όπως φάνηκε και στο «Ο Χρίστος Ξανασταυρωνεται»]..Που να καταλάβει όμως η Εκκλησία που έμεινε στην φαντασίωση της πιθανότητας ερωτά με την Μαγδαληνή;…

Η κατασκευασμένη «αγνότητα» σαν ιδεολογία καταστολής, δεν μπορεί να δεχθεί το ανθρώπινο ακριβώς γιατί ετσι αμφισβητείται η εξουσία της Εκκλησίας σαν οργανισμού κατασκευής, και «διαμεσολαβητή» ανάμεσα σε ένα Θεό που τιμωρεί και την ανθρώπινη εμπειρία του ποιμνίου το οποίο οφείλει να είναι υπάκουο, όπως τα πρόβατα.…

Ο Ανθιας εκφράζοντας το κλίμα της εποχής, αλλα και την κυπριακή υπόγεια παράδοση αμφισβήτησης της Εκκλησίας, κατέγραψε μια ειρωνική εικόνα του κόσμου της θεολογικής παραπλάνησης…

Σήμερα οι αποχωρήσεις από την Εκκλησιά γίνονταν κάπως σιωπηλά. Αλλα φαίνεται ότι φτάνουμε πάλι σε εκείνο το οριακό σημείο που θα πρέπει να ειπωθεί και η άλλη εικόνα της Εκκλησίας, πέρα από το να πουλά την θυσία του Ναζωραίου, σαν δικό της εμπόρευμα για να ξεπλένει Οσα αλλα κανει στα παρασκήνια. Η αίτηση του Κλεάνθη Ρούσου για αφορισμό είναι μια ευγενική πρόσκληση σε αυτό που η Εκκλησία επέσειε σαν απειλή για αιώνες…Τωρα της ζητούν να το κανει, με το ανθρώπινο χαμόγελο μιας εποχής ωριμότητας, που ξέρει πια…

Και η Εκκλησία του Χρυσόστομου Β, των επιχειρήσεων, των κηρυγμάτων [από μερικούς έστω αλλα στο ονομα του θεσμού] μίσους, και των άλλων του συγκλυστικου ξεπλύματος, τι να πει;

Κύριε Αρχιεπίσκοπε μπορείς να με αφορίσεις σε παρακαλώ;

Είμαι Κύπριος, 29 χρονών, αρχιτέκτονας στο επάγγελμα και στις 12 του μηνός παρέδωσα την επιστολή που επισυνάπτω, στην αρχιεπισκοπή Κύπρου.

Πριν από 28 χρόνια όπως συνηθίζεται στην χώρα μας με βάπτισαν και έγινα μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου. Στην πορεία της ζωής μου μετά από έρευνα και βαθύ προβληματισμό κατέληξα στο να αμφισβητώ την ύπαρξη του θεού. Στην κριτική μου κατέληξα επίσης στο να αμφισβητώ θέσεις της οργανωμένης θρησκείας σε θέματα του σήμερα όπως τα δικαιώματα των γυναικών και των ομοφυλοφίλων Παρά ταύτα οι ηθικές αρχές και αξίες που αφομοίωσα στην ζωή μου αποτελούν μέρος των αξιών του χριστιανισμού όπως είναι ο σεβασμός η συγχώρεση και η δικαιοσύνη.

Αυτές οι αξίες όμως δεν φαίνεται να εκφράζονται από τους εκπροσώπους της Εκκλησίας της Κύπρου, κληρικούς και τον ηγέτη της τον αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Β’.

 Θεωρώ λοιπόν ότι η αρχιεπισκοπή δεν ακολουθεί η ίδια τον ηθικό κώδικα του χριστιανισμού, αφού ο κύριος εκπρόσωπός της ασχολείται με τις δικές της εμπορικές δραστηριότητες και προσηλώνεται στο οικονομικό κέρδος . Πιο συχνά ακούμε τον αρχιεπίσκοπο να παραπονιέται για εμπόδια που βρίσκει στα εμπορικά του συμφέροντα ή για τις θέσεις του στο Κυπριακό παρά για θέματα αμιγώς πνευματικά. Όταν βαπτίσει, παντρευτεί, ακόμα και όταν πεθάνει κάποιος η εκκλησία απομυζεί οικονομικό κέρδος.  

Τώρα που μπορώ να αποφασίσω ο ίδιος λοιπόν, επιθυμώ να αποποιηθώ της ιδιότητας μου ως μέλος αυτού του θεσμού, ο οποίος εν μέρη αντλεί την δύναμή του από τα μέλη του. Οι κληρικοί και ο ηγέτης της κάθε φορά που εκφράζονται δημοσίως, θεωρητικά μιλούν εκ μέρους και των μελών της εκκλησίας. Ακούμε όμως τον Αρχιεπίσκοπο να θέλει να ιδρύσει σχολεία για να μην βγαίνουν τα παιδιά ομοφυλόφιλα, να έχει άποψη για το σώμα των γυναικών, να θέλει να φέρει μπουλντόζες να καθαρίσει την πολιτιστική κληρονομιά της Κύπρου. Δεν ξέρω από πού αντλεί το θράσος αυτό, αλλά αν το να είμαι μέρος αυτού του θεσμού τον διευκολύνει, θέλω να σταματήσει.

Σκοπός του παρόντος σημειώματος είναι να δημοσιοποιήσω το αίτημα μου με την ελπίδα πως θα εισακουστεί καλύτερα. Στο κάτω κάτω το δικαίωμα ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, περιλαμβάνει την ελευθερία αλλαγής θρησκείας ή πίστης. Θα έπρεπε να μπορώ να αποποιηθώ την θρησκεία μου και την εμπλοκή μου σε ένα θεσμό που δεν με εκπροσωπεί.

Κύριε Η. Δημητρίου

Θέμα: Διαγραφή του ονόματος μου από όλα τα αρχεία της Αρχιεπισκοπής Νέας Ιουστινιάνης και Πάσης Κύπρου και αφορισμός μου από το σώμα της εκκλησίας.

Ονομάζομαι Κλεάνθης Ρούσος και είμαι Άθεος. Η πίστη μου προς τον χριστιανικό θεό έχει κλονιστεί στα θεμέλια της μετά την έκθεση μου στην φιλοσοφία, τις επιστημονικές θεωρίες  και τις κοινωνικές επιστήμες.

Η έννοια του Χριστιανικού θεού δεν μπορεί να εξηγήσει την ουσία της ύπαρξης και της ζωής, πράγματα τα οποία εξηγούνται μόνο με έννοιες όπως το πρωτόνιο, το σύμπαν και τις μαρξιστικές θεωρίες για την αξία.

Επίσης η ορθόδοξη εκκλησία σαν θεσμός έχει αποδείξει με την συμπεριφορά και πράξεις των κληρικών της πως όχι μόνο δεν πράττει αυτά που δήθεν έχει διδάξει ο Χριστός αλλά σε πάρα πολλές περιπτώσεις έχει πράξει τα ακριβώς αντίθετα. Ως συνέπεια εγώ δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί με τον προαναφερθέν θεσμό, του οποίου οι ηθικές αξίες έπαυσαν να συνάδουν με τις δικές μου.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους τους οποίους είμαι διατεθειμένος να αναπτύξω σε κατ' ιδίαν συνάντηση μας αιτούμαι όπως αφαιρέσετε πάραυτα το όνομα μου από κάθε μητρώο, αρχείο και/ή άλλη λίστα που διατηρείτε με τα μέλη της εκκλησίας. Περαιτέρω σας παρακαλώ όπως πάρετε τις κατάλληλες ενέργειες για να με αφορίσετε από το σώμα της εκκλησίας.

Είμαι στην διάθεση σας για τυχόν απορίες και/ή διευκρινήσεις χρειάζεστε.

Με εκτίμηση,

Κλεάνθης Ρούσος.