Εν κρίμαν τούτος ο λαός
Εσιει που τότες πού φυαν
που τες συνομιλίες
αλλάσσουν θυμοθκιάρικα
μόνον κατηγορίες
Λαλεί ο ένας φταίς εσού
τζι ο άλλος τον κοντράρει
πως εν δικόν του φταίξιμον
που τά ‘χουσιν ττουμπάρει
Αγκρίστηκαν τζιαι έν θέλουν
οι θκυο τους να βρεθούσιν
να ξηγηθούσιν ππαστρικά
πέρκιμον τζιαι τα βρούσιν
Ομως αν μέν ξορτώσουσιν
να κάτσουν να συντύχουν
ούτε μιαν «τρύπαν στο νέρον»
έν μπόρουν να πετύχουν
Μάν καταλάβουσιν σιόρ,
μα είντα ‘ν που νομίζουν,
θέλουσιν για τον τόπον μας
άλλοι ν’ αποφασίζουν;
Που τον τζιαιρόν που πλάστηκεν
ο τόπος μας που ζιούμεν
έν εξορτώσαμεν ποττέ
λέφτερον να τον δούμεν
Πότε εν να ξυπνήσουμεν
τζιαι να αντιληφτούμεν
πως τούτος εν ο τόπος μας,
δαμέσα εν να ζιούμεν;
Ούλλοι μαζίν, ένας λαός
σε μιαν κοινήν πατρίδαν,
καθένας που τον πλούτον μας
να έσιει μιαν μερίδαν
Να έρτουν όμορφοι τζιαιροί
να ζιούμεν ενωμένοι
σε μιαν πατρίδαν λέφτερην
τζιαι ούλλοι μονιασμένοι
Όμως τούτα έν θα γινούν
αν μέν συνομιλούμεν,
ειλικρινά με πρόθεσιν
μιαν λύσην για να βρούμεν
Πρέπει οι θκυο ηγέτες μας
να δώσουσιν αμάνταν
τζιαι τούτα τα αγκρίσματα
ν’ αφήκουσιν στην πάνταν
Εν κρίμαν τούτος ο λαός,
πόσα να υποφέρει,
να μέν ξέρει το αύριον
είντα ‘ν πον να του φέρει
Είντα ‘ν που καρτερούν σιόρ
αντάμα να βρεθούσιν
τζιαι εν αποφασίζουσιν
τζιαι κόμα τουσιουντούσιν;
Έναν καβέν κυπριακόν,
ζιβάναν τζιαι μεζέδες,
τζιαι λλίον κλέφτικον αρνίν
πατάτες τζιαι κιοφτέδες
Να βάλουν τζιαι μιαν τραουθκιάν
τζι αφούτις μερακλώσουν,
να θθυμηθούσιν τα παλιά
σαν Κύπριοι να νιώσουν
Να δώκουσιν τα σιέρκα τους
τζιαι να υποσχεθούσιν
ότι εν να πασκίσουσιν
την λύσην να την βρούσιν.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου