Οι οικονομικοί δεσμοί Ρωσίας – Σαουδικής Αραβίας για ρύθμιση της τιμής της ενέργειας είναι ακόμα μια διασταύρωση συμφερόντων που απλώς επιβεβαιώνει το τέλος της δυτικής ηγεμονίας στην περιοχή [και κατά τα άλλα στην ανατολική Μεσόγειο τρίζουν διάφοροι για μια ΑΟΖ που δεν συμφωνούν που ανήκει και πώς θα την οριοθετήσουν]

Khalid al-Fali, Saudi energy minister, had come to the port in Sabetta in Russia’s far north to open a $27bn liquefied natural gas plant, in the company of his counterpart, Alexander Novak, and President Vladimir Putin.“Buy our gas and you’ll save oil,” the Russian leader told Mr Falih. “That’s why I’m here,” Mr Falih replied, patting Mr Putin on the shoulder. 8/2/2018 Financial Times[1]

Στις 8/2 οι  Financial Times είχαν ένα ενδιαφέρον κείμενο για την συνεργασία Ρωσίας – Σαουδικής Αραβίας στο θέμα της παγκόσμιας παραγωγής ενέργειας… Σε μια συνάντηση μάλιστα όπου παρόν ήταν και Πούτιν, αλλά και υπουργός ενέργειας της Σαουδικής Αραβίας, υπήρξε και ακόλουθος διάλογος:

«αγοράστε το φυσικό μας αέριο και θα σώσετε το πετρέλαιο σας,» είπε ο Ρώσος ηγέτης. «Για αυτό είμαι εδώ» είπε ο κ. Φαλίχ, υπουργός ενέργειας της Σαουδικής Αραβίας, και κτύπησε φιλικά στην πλάτη τον κ. Πούτιν.»

Η συνεργασία των δυο κρατών άρχισε με την δραματική πτώση της τιμής του πετρελαίου το 2014. Εκείνη η πτώση αποδόθηκε στον κατακλυσμό της αγοράς από αμερικάνικο shale gas. Οι δυο γεωπολιτικοί αντίπαλοι στην Μέση Ανατολή τότε [ειδικά στην Συρία] άρχισαν να αναζητούν τρόπους συνεργασίας. Η υπεροπτική στάση της Σαουδικής Αραβίας, όταν έπαιζε και το αμερικανικό παιχνίδι στην Συρία, το 2012-13, όταν λίγο πολύ φαινόταν να προσφέρει να εξαγοράσει την ρωσική εγκατάλειψη του Άσσαντ και της κυβέρνησης της Συρίας, ήταν πια πολύ μακριά. Η Ρωσία ήταν ήδη εμπλεκόμενη και στήριξε την άμυνα της κυβέρνησης και την σταδιακή αντεπίθεσης της και το 2015 εμπλάκηκε άμεσα και οδήγησε στην νίκη των κοσμικών. Η Σαουδική Αραβία, αντίθετα, είδε. όχι μόνο την ήττα εκεί, αλλά και συμπτώματα εσωτερικής κρίσης, όπως και απώλειας επιρροής στην άμεση της περιοχή..

Σε εκείνο το πλαίσιο, Ρωσία και Σαουδική Αραβία συνεργάστηκαν για να σταθεροποιήσουν την τιμή και να την ανεβάσουν – και αυτή η συνεργασία υπήρξε τόσο αποτελεσματική, όπως δείχνει η άνοδος τη τιμής, που έχει δημιουργήσει ένα δεσμό οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των δυο κρατών. Το πιο ενδιαφέρον όμως είναι η γεωπολιτική εικόνα. Η Σαουδική Αραβία, όχι μόνο ηττήθηκε στην Συρία, αλλά είδε και τους βασικούς της συμμάχους να αυτονομούνται… Η Τουρκία είναι πια ένας εναλλακτικός σουννιτικος μουσουλμανικός πόλος. Και οι ΗΠΑ, όχι μόνο ανίκανη να κάνει κάτι θετικό, αλλά ουσιαστικά να απειλεί με το δικό της shale gas τα οικονομικά του βασιλείου των Σαούντ… Ουσιαστικά, το κεντρικό νόημα των μετατοπίσεων είναι ότι η Σαουδική Αραβία δεν νοιώθει πια καμία ανάγκη να κρατήσει κάποια προσχήματα έστω απέναντι στην Δύση… Παίζει ένα παιχνίδι πια για την δική της επιβίωση και οι ΗΠΑ είναι αλλού…

Η Ρωσία από την άλλη φαίνεται να αναδύεται σαν η μεγάλη γειτονική [στην περιοχή] δύναμη που αναπτύσσει καλές σχέσεις με όλους. Ήδη έχει στηρίξει και απέχει άμεση πρόσβαση στο νευραλγικά σημαντικά συριακό κράτος, έχει πολύ καλές σχέσεις με το σιητικο άξονα, έφτιαξε εντυπωσιακά στις σχέσεις με την Τουρκία, και τώρα φτιάχνει οικονομικούς δεσμούς με την άλλη μεγάλη μουσουλμανική χώρα…

Και καθώς όλοι περιμένουν τον νέο κινέζικο δρόμο του μεταξιού να έλθει, η εικόνα της αυτόνομης Ασίας είναι εδώ…

Στα δυτικά της σύνορα οι καυγάδες για την ΑΟΖ επεκτείνονται… έτσι η ΕΝΙ η οποία επιστρατεύτηκε προεκλογικά από την κυβέρνηση για γεώτρηση, απλώς είπε ότι βρήκε κάτι και θα συνεχίσει τις έρευνες, διότι πέρα από τα στοιχεία υπάρχει κάτι ο τουρκικό ναυτικό – και είναι ερώτημα, αν η ΕΝΙ θέλει να εμπλακεί στο θέμα των γεωτρήσεων κοκ του κυπριακού φούσκου αερίου που είναι διαφιλονικούμενο…

Και σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία αμφισβήτησε και την συμφωνία Κύπρου-Αιγύπτου, αφού η ίδια διεκδικεί μέρος των συνόρων [και διαφορετική οριοθέτηση]…

Και λίγο παραδίπλα υπήρξαν αζίνες αντιπαράθεσης μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ για την ΑΟΖ…

---

[1] Energy. ‘Old oil order’ fightback US shale boom fuels Russian-Saudi alliance. Moscow and Riyadh overlook previous mutual distrust to unite in strategic accord