Η νέα πόλωση του πλούτου ή, γιατί ο καπιταλισμός καταλήγει σε μονοπώλια; [επιλογές κείμενων, Γρήγορης Ιωάννου]
το φτωχότερο μισό του πληθυσμού [αναπτυγμένες χώρες] δεν
κατέχει σχεδόν τίποτε: στο 50% των περιουσιακά φτωχότερων
εξακολουθεί να ανήκει πάντοτε λιγότερο από το 10% της εθνικής περιουσίας, και
συνήθως λιγότερο από το 5%. Στη Γαλλία, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα
δεδομένα για τα έτη 2010-2011 το μερίδιο του 10% των πλουσιότερων φθάνει το 62%
της συνολικής περιουσίας, και εκείνο του 50% των φτωχότερων δεν είναι παρά 4%.
Στις ΗΠΑ, η πιο πρόσφατη έρευνα που διεξήγαγε η Federal Reserve για τα
ίδια έτη δείχνει ότι το ανώτερο δεκατημόριο κατέχει το 72% της αμερικάνικης
περιουσίας και το κατώτερο μισό μόλις 2%.
Thomas Piketty, 2014,
Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα σ. 318
............
Έτσι οι ΗΠΑ της
δεκαετίας του 2010 χαρακτηρίζονται προπάντων από μια άνευ προηγουμένου
ανισότητα των εισοδημάτων της εργασίας (υψηλότερη από ό,τι έχει παρατηρηθεί σε
όλες τις κοινωνίες οποτεδήποτε στην ιστορία και οπουδήποτε στον κόσμο, ακόμη
και σε κοινωνίες με πολύ έντονες ανισότητες προσόντων) και από περιουσιακές
ανισότητες λιγότερο ακραίες έναντι εκείνων που έχουν παρατηρηθεί στις
παραδοσιακές αγροτικές κοινωνίες και στην Ευρώπη του 1900-1910. Έχει συνεπώς
ουσιαστική σημασία να κατανοήσουμε τις συνθήκες ανάπτυξης που διακρίνουν
καθεμία από τις δυο αυτές λογικές [κοινωνία των υπερ-στελεχών και κοινωνία των
προσοδούχων], χωρίς να ξεχνάμε ότι μπορούν θαυμάσια να αλληλοσυμπληρώνονται τον
21ο αιώνα – και όχι πλέον να υποκαθιστούν η μια την άλλη – και να οδηγήσουν
έτσι σε ένα νέο κόσμο ανισότητας, ακόμα πιο ακραίο από τους πρώτους δυο.
Thomas Piketty, 2014,
Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα σ. 327
............
…Όλα δείχνουν
ότι η προοδευτικότητα των φόρων στην κορυφή της ιεραρχίας των εισοδημάτων και των
κληρονομιών εξηγεί εν μέρει γιατί η συγκέντρωση των περιουσιών ουδέποτε, μετά
τους κλονισμούς του 1914-1945, επανήλθε στα αστρονομικά επίπεδα της Μπελ Επόκ.
Αντίστροφα η θεαματική μείωση της προοδευτικότητας για τα υψηλά εισοδήματα στις
ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο από τις δεκαετίες του 1970-1980 και μετά, ενώ οι
δυο αυτές χώρες είχαν μεταπολεμικά προχωρήσει περισσότερο σε μια τέτοια
κατεύθυνση, ασφαλώς εξηγεί εν πολλοίς την απογείωση των πολύ υψηλών αμοιβών.
Ταυτόχρονα η άνοδος του φορολογικού ανταγωνισμού κατά τη διάρκεια των
τελευταίων δεκαετιών, σε ένα πλαίσιο ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων,
οδήγησε σε μιαν άνευ προηγουμένου ανάπτυξη των καθεστώτων φοροαπαλλαγών για τα
εισοδήματα του κεφαλαίου, τα οποία περίπου παντού ανά τον κόσμο αποφεύγουν πλέον
μεγάλο μέρος της προοδευτικής επιβάρυνσης του φόρου εισοδήματος…
Thomas Piketty, 2014,
Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα σ. 617
................
Για τους
φορολογικούς παραδείσους [πάνω από 10% του παγκόσμιου ΑΕΠ] και για τη πρώτη
εισήγηση κουρέματος στη Κύπρο [περιλαμβανομένων ασφαλισμένων καταθέσεων κάτω
από 100 000]
…Είδαμε ότι στο
παγκόσμιο χρηματοοικονομικό ισοζύγιο το ενεργητικό και το παθητικό συστηματικά
δεν ισοσκελίζονται (η Γη μοιάζει κατά μέσο όρο να ανήκει στον πλανήτη Άρη). Το
να νομίζει κανείς ότι θα διαχειρίζεται αποτελεσματικά μια παγκόσμια
χρηματοοικονομική κρίση μέσα σε τόση στατιστική ομίχλη δεν είναι πολύ σοβαρό…
…Με άλλα λόγια,
αν είχε εφαρμοστεί αυτός ο φόρος θα ήταν ασφαλώς βάναυσα αντιπροοδευτικός,
λαμβάνοντας υπόψη τη σύνθεση και τις δυνατότητες διαφοροποίησης των μεγάλων
χαρτοφυλακίων. Αφού προτάθηκε το Μάρτιο του 2013, έχοντας προηγουμένως εγκριθεί
ομόφωνα από τα μέλη της Τρόικας και τους δεκαεπτά υπουργούς Οικονομικών των
χωρών της ευρωζώνης, ο φόρος απορρίφθηκε με σφοδρότητα από τον πληθυσμό.
[Υποσημείωση 28
(σ. 707): …αυτός ο οιονεί flat tax στις καταθέσεις
υιοθετήθηκε ύστερα από αίτημα του Κύπριου προέδρου ο οποίος φέρεται να ήθελε να
φορολογήσει βαριά τους μικρούς καταθέτες ώστε να μην φύγουν από τη χώρα οι
μεγάλοι…]
Thomas Piketty, 2014,
Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα σ. 651, 701
Τοπικές κυπριακές μορφές ανισότητας στο μεταμοντέρνο πλαίσιο της κοινωνίας
της γνώσης… στα αρχικά της, ελπίζεται, στάδια…
bonus track: DEDE agglika
Press Release – Strike action at the
University of Cyprus
Following
its general meeting (7/12/2017) DEDE has decided to take strike action at the
University of Cyprus in response to the University’s unwillingness to implement
the agreement concluded between the trade union and the Rectorate last June.
The members of the trade union authorized the Board of Directors of DEDE to
announce the 48-hour strike if the Management of the University of Cyprus does
not immediately proceed to implement the agreement, and continue the dialogue
in good faith on the outstanding issues. The strike measures, which involve
both researchers and lecturers, will take place in the beginning of the next
semester and will affect dozens of research programs, as well as undergraduate
and postgraduate courses across several departments at the University of
Cyprus.
DEDE
is a pan-Cyprian trade union, representing academic PhD holders employed in
irregular working positions. It has many members at the University of Cyprus,
who cover a large part of the University’s constant and permanent needs in
research and teaching with hourly and fixed term contracts. Our members receive
very low wages and in the form of successive, yet interrupted, contracts. Their
employment is subject to particularly precarious working conditions, without
fundamental employment rights, such as maternity leave, medical coverage or
13th salary, and without academic rights, such as for example the right to be
represented in the collegiate bodies of the university.
All attempts aimed at
engaging in a democratic dialogue with the University authorities were futile.
While our academic status should have been self-evident and acknowledged on the
basis of our contribution to the quality work undertaken at the University of
Cyprus in recent years, this, unfortunately, has not been the case. The
University has refused to discuss core issues pertaining to our status, and
failed to understand that precarious work conditions undermine the quality of
research and teaching. The University must take action and address the
rationalization of its human resources.
Some
examples should illustrate this point. Special Scientists (teaching staff) at
the University of Cyprus are not paid at all for the research they conduct,
despite the fact that their research output helps improve the University’s
position in international rankings. Also, their salary accounts to only one
fourth (¼ ) of the lowest salary compared to that of Teaching and Research
Faculty (Lecturer), and despite the fact that they share the same amount of
teaching load. In addition, following the financial crisis, the University of
Cyprus chose to further target this group of low-paid academics, cutting almost
20% of its annual salary, even though the group’s income was within the
threshold of the minimum wage in the Republic of Cyprus.
Furthermore,
the University instituted a regulation that forfeits the right to teach after 6
consecutive semesters, something that runs against every quality criterion and
principle of meritocracy. After the two successive salary cuts of 2013 and
2015, an adjunct lecturer who holds a PhD and teaches 4 courses (as many as an
academic in a regular working position teaches) receives an annual salary of
only €9,570. At the same time, the University of Cyprus attempts to establish
annual post-doctoral researchers’ salaries of €20,000, which is 30% less than
the salaries determined in existing regulations, as well as European standards
and directives.
Negotiations
between DEDE and the Rectorate of the University of Cyprus began in 2016.In
June 2017 we reached an agreement on seven points that would be directly
implemented, while we committed to continue negotiating on outstanding issues.
The fundamental agreement includes lifting salary cuts to adjuncts, setting
€25,000 as the minimum annual salary of postdoctoral researchers, the increase
of Visiting Academic posts (9-monthly contracts) to satisfy the fixed teaching
needs instead of the employment of hourly-paid staff, the creation and
advertising of 5-year positions for Lab Scientists, and the financial support
for all contracted academics for participation in international conferences.
Six
months after the agreement the University administration has not implemented any
of the agreed and has not entered a dialogue on the other outstanding issues.
Instead, it has announced new positions with terms that violate the agreement,
leaving us no other choice than strike measures.
We
informed the University of Cyprus management that our strike action is a
warning, and that the failure to observe the agreement as well as a refusal to
engage in good faith on the outstanding issues will force our Union to escalate
its strike action.
We
ought to stress that the right to trade union activity is protected by the
constitution and the legislation in force of the Republic of Cyprus. We call on
all our colleagues, regardless of membership in DEDE, to participate in the
strike that concerns our self-evident rights, without fear of any possible
consequences for their employment status. We ask our students and society at
large to understand that the university administration is solely responsible
for this labour dispute and that they should seek explanations from them.
We,
as academics who care for the future of the university itself, must defend our
rights to jobs with safe employment status and decent employment conditions.
ΔΕΔΕ
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου