Τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ: Για να ξέρετε τί δεν αξίζει να πιστεύετε [Οι ιδεολογικές καταβολές και ταυτίσεις, οι εμπορικές προεκτάσεις και η διαπλοκή ιδιοκτήτων και πολιτικών – ή και αρχισυντακτών και σχετικών συμφερόντων]

Ο επιλεκτικός και κατευθυνόμενος καθορισμός της προεκλογικής ατζέντας θυμίζει ξανά το βρώμικο μυστικό των ελληνοκυπριακών ΜΜΕ – την εξάρτησή τους και την διαπλοκή

Υπάρχει ένα διάχυτο αίσθημα ότι κάτι παράδοξα ή ύποπτα ελεγχόμενο συμβαίνει και με την υπό εξέλιξη προεκλογική διαδικασία, αλλά και με τη στάση των ΜΜΕ γενικότερα όσον αφορά στην ισομερή προβολή των υπαρχουσών απόψεων. Και αυτό ανακυκλώνει ένα αίσθημα δυσφορίας για τα κοινά [το οποίο μπορεί να εκμεταλλεύονται προσωρινά όσοι νοιώθουν ένοχοι και θέλουν να συγκαλύψουν την πλευρά τους με το κόλπο «είναι όλοι οι ίδιοι» - αρά ας μην το ψάχνουμε] το οποίο δημιουργεί μια υπόγεια ένταση που μπορεί να εκραγεί απρόσμενα…

Και το ζήτημα δεν είναι η στάση ενός συγκεκριμένου ΜΜΕ, αλλά του όλου – για το πώς, δηλαδή, η συντριπτική πλειοψηφία ΜΜΕ επανεμφανίζει το ίδιο σύνδρομο μονομερούς ταύτισης και προβολής της ίδιας άποψης προνομιακά – και αυτό είναι εμφανές αν προσπαθήσει κανείς [κάτι που γίνεται αναπόφευκτα υποσυνείδητα] να δει συγκριτικά τα θέματα που προβάλλονται και τις εστιάσεις που γίνονται… Είναι λες και προσπαθεί να επιβάλει μια ατζέντα που ευνοεί συγκεκριμένα συμφέροντα.… Το nicos plots που ενέπλεκε τον Αναστασιάδη σε παραπλάνηση του κοινού και διαπλοκή λόγω συμφερόντων, έπεσε στα μαλακά [και μάλιστα μερικοί σχολιογράφοι έκαναν και προκαταρκτικές επιθέσεις στον Οδυσσέα Μιχαηλίδη], ενώ μια διαρροή/υποκλοπή ημέηλς έγινε θέμα για μερικές μέρες με εστίαση στο πώς μιλούσε μια ελληνοκύπρια αρμόδια σε ένα Ρώσο συνάδελφό της… Και το ότι υπήρχε μια διαφωνία μεταξύ της λειτουργού και του υπουργού δικαιοσύνης [ο οποίος ήταν μάλιστα και ανάμεσα σε αυτούς που διορίσαν ερευνώντα λειτουργό – μια εμφανή σύγκρουση συμφερόντων] για το επίμαχο θέμα των φυγόδικων λογοκρίθηκε σχεδόν ως μέρος του όλου θέματος… Στην προεκλογική εκστρατεία υπάρχει ένα ανάλογο κλίμα – στις 5 τηλεοράσεις επιβάλλεται ουσιαστικά η ατζέντα του προεδρικού και οι άλλοι υποψήφιοι απλώς αναφέρονται ως απόψεις. Στον Φιλελεύθερο, την πρώτη σελίδα έχει συνήθως η ατζέντα του προεδρικού και μετά έμμεσες αναφορές στην ατζέντα του Ν. Παπαδοπούλου [λόγω ταύτισης της αρχισυνταξίας με τον απορριπτισμος] και ο Μαλάς μαζί με τους υπόλοιπους είναι εσωτερικές ειδήσεις…

Αυτή η εικόνα, ωστόσο, δεν είναι παράδοξη. Τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ [ιδιαίτερα μετά το 1990] ακολουθήσαν μια πορεία συγκέντρωσης σε μερικούς ομίλους, και όλοι οι όμιλοι που έχουν τηλεόραση ανήκουν ξεκάθαρα σε άτομα από το χώρο της δεξιάς, αν όχι της ακροδεξιάς. Μέχρι και το ΡΙΚ που λόγω συνταγματικού ρόλου όφειλε να είναι κάπως ισορροπημένο λειτουργεί εμφανώς ως προέκταση του προεδρικού… Στα έντυπα, η μετατόπιση του Φιλελευθέρου προς τα ακροδεξιά όσον αφορά στην αρχισυνταξία [με την ταυτόχρονη εστίαση στο lifestyle στα περιοδικά] έχει ουσιαστικά αφήσει το πεδίο με 3 δεξιές εφημερίδες και μια αριστερή. Ο Φιλελεύθερος, μάλιστα, κινείται αν προσέξει κανείς μερικούς αρχισυντάκτες προς την ακροδεξιά στο κυπριακό.

Ανάλογη είναι και η εικόνα στα ραδιόφωνα που επειδή, όμως, είναι και πιο διάχυτη η σκηνή υπάρχει λίγο περισσότερη διαφοροποίηση τοπικά. Στο ίντερνετ, ο ΔΙΑΣ και ο Φιλελεύθερος κατάφεραν να δημιουργήσουν δικά τους σάιτ που να λειτουργούν ως σημεία αναφοράς, αλλά εκεί το κλειστό κύκλωμα των 5 τηλεοράσεων και των 3 εφημερίδων χαλαρώνει… Και από εκεί [ιδιαίτερα τις σελίδες του Facebook που λειτουργούν και ως εναλλακτικές ηλεκτρονικές εφημερίδες ή περιοδικά] βγαίνουν, ουσιαστικά, οι διαφορετικές απόψεις και εστιάσεις… Χωρίς αυτήν την εναλλακτική Δημόσια Σφαίρα, τα ψέματα του προεδρικού επιτελείου για το Κραν Μοντανά θα μπορούσαν να διαρκέσουν για την πλειοψηφία για χρόνια μέχρι να διαχυθούν εντός της ελληνοκυπριακής κοινότητας τα πραγματικά γεγονότα – που ήταν τελικά εμφανή τον Σεπτέμβριο μετά από παρεμβάσεις στο ίντερνετ.

Πρέπει να «ξοδεύονται» χοντρά λεφτά, ή να έχουν γίνει ενδιαφέρουσες συμφωνίες, από το επιτελείο Αναστασιάδη για να έχει τέτοιες προσβάσεις…

Το μόνο ενδιαφέρον αυτής της προεκλογικής είναι η πλήρης ταύτιση των ιδιοκτήτων με τον Αναστασιάδη. Ενώ οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια πλειοψηφία που αντιπαθεί τον Αναστασιάδη [πλειοψηφία, όμως, διαχωρισμένη με βάση το κυπριακό, το οποίο χρησιμοποιεί, εννοείται, ο Αναστασιάδης και οι οπαδοί του για να καθυστερήσουν την αναπόφευκτη σύγκλιση της πλειοψηφίας, που είναι οργισμένη με την κυβερνητική διαπλοκή και την πολιτική εύνοιας στους πλουσίους ημέτερους] οι ιδιοκτήτες τηλεόρασης [Παπαφιλίππου, Αρχιεπίσκοπος, Χάσικος – συν, βέβαια, το ΡΙΚ] και οι Φιλελεύθερος μαζί με  την Αλήθεια και τον Πολίτη τον στηρίζουν σαφώς…. Με βάση την εικόνα με την οποία ξεκίνησε η προεκλογική, θα ανέμενε κανείς ότι ο Φιλελεύθερος θα στήριζε τον Παπαδόπουλο. Έχει μια άλφα προβολή [σε σύγκριση με τον σχεδόν αποκλεισμένο στις εσωτερικές σελίδες Μαλά] αλλά η ταύτιση της εφημερίδας του Παττίχη και της κ. Μαρκίδου ως εκτελεστικής διευθύντριας είναι εντυπωσιακή για να είναι τυχαία. Όταν λ.χ. προβάλλεται πρωτοσέλιδα «είδηση» ότι κανονίστηκε γεώτρηση μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου εκλογών,  χωρίς το οφθαλμοφανέστατο σχόλιο ότι αυτό είναι στημένο προεκλογικό θέαμα, [η έστω ένα ερωτηματικό κατά πόσο είναι τυχαίο] τότε είναι σαφές ότι στο παρασκήνιο έχει στηθεί, ήδη, μια αλλαγή σειρά συμφωνιών.. άγνωστη στο κοινό.. Με ανταλλάγματα λογικά, αφού τα ΜΜΕ είναι επιχειρήσεις κέρδους..

Για να κατανοηθεί, λοιπόν, αυτό το τοπίο συντάχθηκε ο πιο κάτω πίνακας με τις ιδιοκτησίες των μεγάλων ομίλων ΜΜΕ της Λευκωσίας και σύντομα σχόλια αναφορές για τις πολίτικες καταβολές και θέσεις των ΜΜΕ.[1] Στον πίνακα δεν συμπεριλήφθηκαν τα 2 ΜΜΕ της αριστεράς [η Χαραυγή και ο Άστρα] αφού αυτονόητα αυτά εκφράζουν την άλλη [«περιθωριοποιημένη» - κατά την διατύπωση του Τσόμσκι για το πώς λειτουργεί η λογοκρισία των διαφορετικών, ενδεχομένως μερικές φορές και πλειοψηφικών, απόψεων σε ένα σύστημα προπαγάνδας - από την πλειοψηφία των ΜΜΕ] άποψη. Δεν συμπεριλήφθηκε ούτε το ΡΙΚ, αφού είναι τυπικά δημόσιο ίδρυμα. Το εισαγωγικό σχόλιο όμως από το άρθρο του Μασούρα είναι εκφραστικό για την κατάσταση στο χωρο των ΜΜΕ γενικα: «Πως μπορεί να εγγυηθεί π.χ. την αμεροληψία των εκλογών ο διευθυντής  του ΡΙΚ, ο κ. Τσώκος, μέλος του Π. Γ. του ΔΗΣΥ; Πως μπορεί να εγγυηθεί την αντικειμενικότητα του ΑΝΤ1 ο κ. Παπαφιλίππου που διορίστηκε από τον Σαμψών μετά το πραξικόπημα, εκπρόσωπος της Κύπρου στον ΟΗΕ; Ή μήπως μπορεί να εγγυηθεί την εγκυρότητα των εκλογών ο κ. Κωστής Χατζηκωστής, ιδιοκτήτης του Σίγμα που στα αυτά χρόνια της ΕΟΚΑ β δηλητηρίαζε τους πολίτες μέσω των εφημερίδων «Εθνική» και «Πατρίδα»; [..] Ή μήπως μπορούν να εγγυηθούν την εγκυρότητα και την αξιοπιστία οι σταθμοί TVONE, ιδιοκτησία αρχιεπισκόπου και Άλφα ιδιοκτησίας Σωκράτη Χάσικου;»[2]

Μετά τον πίνακα παρατίθενται και μερικά τεκμήρια από την διαπλοκή των ελληνοκυπριακών ΜΜΕ με την συγκάλυψης της ευθύνης των τραπεζών…

Όμιλο	Παπαφιλίππου	Αρχιεπισκοπή	Χάσικος Κουλέ-ρμος	ΔΙΑΣ	Συγκρότημα Λοττιδη	Φιλελεύθερος	Πολίτη
TV	ΑΝΤ1	TVONE	Άλφα TV	SIGMA
Radio	ANT1	Λόγος	Super sport	Ράδιο Πρώτο		Active	Πολίτης
Τύπος				Σημερινή Lifestyle περιοδικά	Καθημερινή Lifestyle περιοδικά	Φιλελεύθερος Lifestyle περιοδικά	Πολίτης
Γνωστά Online sites	site	site	site	Sigmalive		Philnews	site
Ιδιοκτησία	Παπαφιλίππου Δικηγορικό γραφείο [ΟΠΑΠ]	Αρχιεπισκοπή Εξυπηρέτηση από προεδρικό – Γεροσκήπου Εξυπηρέτηση προεδρικού Οικόπεδο Μεσοβούνια Υπουργοί υπό την έγκριση του Αρχ.	Χάσικος ΤV – στις εγκαταστάσεις Ομίλου Επιχειρημ- ατίας υπουργός ΜΜΕ και real estate Παραιτη- Ση, ενώ εκκρεμου-σε υπόθεση σύγκρουσης συφερον-ντων	Χατζηκω-στής Διαφοροποιήθηκε από Κληρίδη στο κυπριακό Αλλά τα ΜΜΕ του εξέφραζαν ανέκαθεν την Δεξιά με πρόσβαση στην ακροδε- ξιά	Διασύνδεση με κυβέρνηση: Κεννεβέζος και προώθηση πρόγραμματος του ομίλου Χρηματοδότηση Mad TV  Διορισμός Λοττίδου σε επίτροπο διοίκησης Στήριξη Ρίκκου - Νεοκλέους	Η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία πουλά ακόμα όσα οι υπόλοιπες Μερίδα των αρχισυντα- κητών είναι ακραία απορριπτική  Ο ΔΗΣΥ έχει προνομιακή πρόσβαση στο πρωτοσέλιδο μέσω διεύθυνσης – σύνταξης Κατασκευάζει πρωτοσέλιδες Εκστρατείες δαιμονοποίη-σης και δικών διά του πρωτοσέλι-δου	Αρχικός εκδότης Παπαδόπουλος. Σκάνδαλο- θηρική, αλλά με εστίαση στους αντίπαλους όσων υποστηρίζει ή συγκαλύ- πτει Διαπλοκή με τράπεζες για λογοκρισία Κατηγορίες εκδότη για φοροδιαφυγή Στήριξη Ρίκκου - Νεοκλέους
Πολιτικές κατά-βολες	Ο ιδρυτής ιδιοκτήτης διορίστηκε από το πραξικόπημα στον ΟΗΕ	Απορριπτικός Στήριξε ακροδεξιές οργανώσεις και θεματολογία	Συναγερμικά ΜΜΕ Διαχωρίστηκε από ΔΙΑ – στήριξη Κληρίδη στο Κυπριακό	Δεξιά – Ακροδεξιά-	Δεξιά Προσπάθεια μέσω Καθημερινή να εμφανιστεί ως «σοβαρή δεξιά»	Η ιστορική εφημερίδα του Μακάριου Μέχρι το 1990 είχε μια μετριοπαθή ισορροπη- μένη στάση	Εφημερίδα που εκφράζει ανάλογες θέσεις με την Αλήθεια στο κυπριακό, έντονα φιλοδυτική Και έντονα νεοφιλελεύθερη
Πολιτική ταυτι- ση	Δεξιά - Ακροδεξιά	Απορριπτικός Δεξιά - Ακροδεξιά	ΔΗΣΥ στέλεχος	Απορριπτικό Παρά το ότι έχει σαφώς «στελέχη» του ΔΗΣΥ σε καίριες θέσεις [λ.χ. Τσουρούλης	Δεξιά εφημερίδα Ταύτιση με κυβέρνηση	Σήμερα είναι δεξιό έντυπο Ταυτίστηκε με την τρόικα και την κυβέρνηση ΔΗΣΥ  την περίοδο 2012-2014. Ήταν σημαντικός μηχανι- σμος  συγκάλυψής των τραπεζών και μεροληπτικής προβολής της κυβέρνησής ΔΗΣΥ Απορριπτική με τακτικές στήλες που εκφράζουν και την ακροδεξιά	Εφημερίδα του ΔΗΣΥ.. Υπερ της λύσης – αλλα μέσα στα πλαίσια της πολιτικής του  ΔΗΣΥ Τωρα πολεμά έντονα ανεξάρτητά-τους αξιωματούχους όπως [γενικό ελεγκτή, γενικό εισαγγελέα που δεν ελέγχει ο ΔΗΣΥ και αλλα συμφέρο-ντα

Το ιστορικό πλαίσιο της επιβολής λογοκρισίας – η απειλή της βίας, η «υπεράσπιση» της επίσημης θέσης και οι εξαγορές εντύπων και δημοσιογράφων

Τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ έχουν μια ιστορία συγκάλυψης της αλήθειας που ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 με τη βία που ασκήθηκε τότε και σε δημοσιογράφους. Ο Μ. Πέτρου, αριστερό στέλεχος από τη Λύση δολοφονήθηκε και γιατί ήταν.. ανταποκριτής [κατά τους δολοφόνους του] του Τας, ενώ και ο δεξιός Φαρμακίδης της Αλήθειας γνώρισε τους εκβιασμούς ανάλογων  μασκοφόρων [και πάλι της ΕΟΚΑ] όταν διαφωνούσε μαζί τους για τις προεδρικές εκλογές. Ο βασικός, όμως, μηχανισμός συγκαλύψεων στήθηκε την περίοδο 1964-74, όταν τα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ βρέθηκαν υπό διπλή πίεση – από την μια να συγκαλύψουν τί πραγματικά έγινε στις διοικητικές «φασαρίες» [όπως αποκαλούνταν στο καθημερινό λόγο] για να στηρίζουν την επίσημη θέση [και αρά να λογοκρίνουν τα τουρκοκυπριακά θύματα και απόψεις λ.χ.] αλλά και να αντιμετωπίσουν τις επιθέσεις από την Αθήνα [και τις τοπικές της προεκτάσεις] που επέβαλαν ένα άτυπο καθεστώς λογοκρισίας για θέματα τα οποία εξέφραζαν την πλειοψηφία – όπως ήταν η ανοικτή στήριξη της ανεξαρτησίας [αντί απλώς ως υποκατάστατο]..…

Τότε [από το 1962] είχε δημιουργηθεί στην Αθήνα ειδικό ταμείο παρέμβαση στα ελληνοκυπριακά ΜΜΕ – με το αρχικό ταμείο να έχει διαθέσει μυστικά κονδύλια 105 εκατομμυρίων δραχμών[3] ..Εκείνη η εξαγορά είναι τουλάχιστον καταγεγραμμένη δημόσια μετά από τις έρευνες που ακολούθησαν το πραξικόπημα, ενώ οι πρόσφατες μόλις άρχισαν να καταγράφονται. Και το πρόγραμμα ενισχύθηκε του 1962 μετά το 1964 – ενώ η αρχική χρηματοδότηση είχε να κάνει με τον αντι-κομμουνισμό, η μετέπειτα είχε να κάνει και με εκστρατείας εναντίον του Μακαρίου.

Εφημερίδες όπως η Εθνική, η Πατρίς αλλά και γλασάτα για την εποχή περιοδικά, όπως ο «Κόσμος Σήμερα» ήταν προϊόντα εξωτερικής χρηματοδότησης…

Μετά το 74 υπήρξε μια περίοδος χαλάρωσης του κλίματος λογοκρισίας, αλλά το κυπριακό σιγά επέβαλε και πάλι ένα είδος διπλού λόγου – τα μη επιτρεπόμενα λογοκρίνονταν….

Την δεκαετία του 1990, τα πράγματα άλλαξαν δραματικά και στο ιδιοκτησιακό τομέα των ΜΜΕ, καθώς το ιδιωτικό κεφάλαιο άρπαξε τις άδειες για τηλεοράσεις και η Δεξιά βρέθηκε με απόλυτο έλεγχο του σκηνικού… Με δεδομένη ωστόσο και την τότε διαφοροποίηση στη δεξιά ανάμεσα σε απορριπτικούς και κληριδικούς, εκδόθηκε και δεύτερη Κληριδική εφημερίδα [ο Πολίτης] ενώ στον Φιλελεύθερο μια ομάδα νέων δημοσιογράφων [ο πιο συνεπής μέχρι στιγμής αποδείχτηκε ο Α. Παράσχος] άνοιξε ταμπού θέματα, όπως το ζήτημα των αγνοούμενων και τα ψέματα συγκαλύψεις που το συνόδευαν…

Στην αντιπαράθεση για το δημοψήφισμα το 2004 υπήρχε ένα κλίμα από το παρελθόν, αλλά υπήρχε και στήριξη του «Ναι» τουλάχιστον στα έντυπα ΜΜΕ. Αλλά οι τηλεοράσεις ταυτίστηκαν με το σκληρό «Όχι»..

Όμως, η πραγματική στιγμή της κρίσης του νέου συστήματος ήρθε με την κρίση των τραπεζών από το 2009, και στην εξόφθαλμη μορφή της μετά το 2011.. Τότε ξαφνικά η ομοφωνία των συμφερόντων άρχισε να γίνεται κραυγαλέα. Η Κύπρος ήταν ίσως η μόνη χώρα στην οποία η πλειοψηφία των ΜΜΕ ήταν υπέρ της τρόικα και ενάντια στην κυβέρνηση που προσπαθούσε να διαπραγματευτεί και για τις ιδιωτικοποιήσεις[4], αλλά και για εργατικά δικαιώματα και για τη διαχείριση του φυσικού αερίου..

Σε εκείνο το κλίμα και καθώς άρχισε να διαφαίνεται ότι το κοινό δεν πίστευε μόνο τα ΜΜΕ [αυτό φάνηκε και με την έκρηξη ενάντια στο καθολικό κούρεμα τον Μάρτιο του 2013] και άρχισαν και οι υποψίες για τον ίδιο τον ρόλο των ΜΜΕ. Δυο εκφραστικά σχόλια από την τότε περίοδο, και ένα μετέπειτα για το πώς τα ΜΜΕ λογοκρίναν τις διαφορετικές απόψεις και την κριτική στις τράπεζες…

Όταν ένας ακαδημαϊκός σχολιογράφος στον Φιλελεύθερο έμαθε, και κατάλαβε, από το εξωτερικό ότι η κυπριακή οικονομική κρίση ήταν τραπεζιτική…

«..διάβασα πρόσφατα (μια ανάλυση) στο αμερικανικό περιοδικό The Atlantic (Δεκεμβρίου 3, 2012) με τον εντυπωσιακό τίτλο «The biggest Bank Bailout in History is happening Right Now» και έμεινα άφωνος. Σας μεταφέρω πως αρχίζει το κείμενο του Mathew O’ Brien: «Το ακούσατε αυτό; Λοιπόν, ίσως να μην είναι η αναμενόμενη καταστροφή, αλλά η διάσωση των κυπριακών τραπεζών αποτελεί σημαντικό ορόσημο. Είναι σε σχέση με το ΑΕΠ, η δεύτερη πιο ακριβή διάσωση τραπεζών που έχει καταγραφεί στον κόσμο. Μια διάσωση της τάξης των 10 δις. δολαρίων σε μια οικονομία 18 δις δολαρίων, σημαίνει ότι για να διασωθούν οι κυπριακές τράπεζες χρειάζεται το εκπληκτικό 56% του ΑΕΠ. Η διάσωση των κυπριακών τραπεζών είναι η μεγαλύτερη μετά από αυτήν την Ινδονησίας το 1997.»   Μ. Ευρυβιάδης[5]

Όταν ένας έντιμος δημοσιογράφος παραδέχεται τα πλέγμα διαπλοκής των ΜΜΕ ως επιχειρήσεων: «Όταν μια επιχείρηση ΜΜΕ, ξεκινά την κάθε νέα χρονιά, έχοντας διασφαλισμένο διαφημιστικό κονδύλι πέραν του ενός εκατομμυρίου από μία μόνο τράπεζα και τα ανάλογα από τις άλλες, τότε ο καθείς αντιλαμβάνεται ποιός υπαγορεύει τους όρους του παιχνιδιού. Όταν παράλληλα, ΜΜΕ λάμβαναν δάνεια εκατομμυρίων και μεγάλα παρατραβήγματα με «ευκολίες πληρωμής», τότε ποιός δημοσιογράφος μπορούσε να τα βάλει με τις τράπεζες, χωρίς να χάσει τη δουλειά του; Υπάρχουν κι άλλα, όπως οδηγίες τραπεζιτών για πιέσεις, π.χ. προς την εποπτική αρχή ή για προστασία της εποπτικής αρχής. Τα είδαμε και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν να συμβαίνουν σε σύμπραξη τραπεζιτών, πολιτικών και ΜΜΕ.»

Η «δουλειά» από ποιούς γινόταν, αν όχι από δημοσιογράφους, αυλικούς του συστήματος ή και αιχμάλωτούς του;… Έχουμε ευθύνη και οι δημοσιογράφοι για την κατάσταση στην πατρίδα μας; Έχουμε.»                                                Α. Παράσχος, Διευθυντής, Καθημερινή Κύπρου[6]

Και μια κατάθεση στο δικαστήριο για το πώς τα ΜΜΕ λογόκριναν διαφορετικές απόψεις με αντίτιμο διαφημιστικά πακέτα..

Ο μάρτυρας κατήγγειλε επίσης ότι είχε μόνιμη στήλη στην εφημερίδα Πολίτης και μετά από δυσμενές άρθρο που έγραψε, του λέχθηκε ότι δεν θα δημοσιεύουν πλέον τα άρθρα του μετά από παρέμβαση του Αντρέα Ηλιάδη καθώς και ότι η Τράπεζα απέκοψε διαφήμιση ύψους €50.000 από την εφημερίδα.  http://www.philenews.com/el-gr/oikonomia kypros/146/287528/kakourgiodikeio-i-gs-tis-tr-kyprou-ton-iounio-2012-sto-epikentro

“Ερωτηθείς σε σχέση με αναφορές στην κατάθεση του σχετικά με άσκηση πίεσης σε εφημερίδα εκ μέρους της ΤΚ και απόσυρση διαφήμισης ύψους 50.000 ευρώ, ο κ. Ολύμπιος είπε ότι τις εν λόγω πληροφορίες τις αποκόμισε από email που του απέστειλε ο δημοσιογράφος της εφημερίδας «Πολίτης» Διονύσης Διονυσίου και τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του." http://www.sigmalive.com/news/local/286921/oloklirothike-i-anteksetasi-olympiou-stin-ypothesi-trkyprou

---

[1] http://2ha-cy.blogspot.com.cy/2014/03/blog-post_239.html

«Η αόρατη ελίτ των ΜΜΕ – πώς 10 άτομα μπορεί να κατασκευάσουν μια ομοιόμορφη εκστρατεία παραπλάνησης στην οποία να συμμετέχουν υπάκουα τα 80-90% των ΜΜΕ»

[2] Θ. Μασούρα, Καλπονοθεία και προεδρικές 2018

[3] Μακάριος Δρουσιώτης. Ποιά έντυπα και πώς έπαιρναν από την ΚΥΠ. Η Χρηματοδότηση και εξάρτηση του κυπριακού τύπου από την Αθήνα. Φιλελεύθερος, 25/8/1996

[4] Το «κόμμα των εκδοτών» εμφανίστηκε ομοιόμορφο και ενωμένο στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων: θέλει μερίδιο από το Δημόσιο πλούτο αφού φόρτωσε στην κοινωνία την κρίση των τραπεζών, και τα ΜΜΕ του το πάλεψαν απέναντι σε μια εχθρική κοινή γνώμη

 http://2ha-cy.blogspot.com.cy/2014/03/blog-post_239.html

[5] Μ. Ευρυβιάδης, «Το κάτεργο και οι κατεργάρηδες», 9/12/2012, εφ. Φιλελεύθερος, σελ. 5.

[6] Καθημερινή, 9/12/2012.