Ο Πολίτης εξαπολύει νέα επίθεση περιρρέουσας Με απόπειρα «δίκης διά του πρωτοσέλιδου» εναντίον της κ. Λοϊζίδου, και εναντίον του Γενικού Εισαγγελέα, σε ένα φόντο όπου διαγράφονται σκιές δικτύων Ρίκκου – Νεοκλέους, διαπλοκής, Ρώσων ολιγαρχών, και αμερικάνικης σάλτσας «ύποπτες σχέσεις με τη Ρωσία»
«Υπενθυμίζεται
ότι τον Οκτώβριο του 2016 ο Υπ. Δικαιοσύνης είχε επίσημη συνάντηση με τον Ρώσο
Γενικό Εισαγγελέα στην παρουσία του νυν Γενικού Εισαγγελέα, που κατέληξαν σε
αμοιβαία ανταπόκριση σε αιτήματα ταχύτερης δικαστικής συνδρομής και θέματα
εκδόσεως φυγοδίκων.»
Ο Πολίτης επί το έργο: Κατασκευάζοντας το θέαμα ενός
δήθεν σκανδάλου μέσα από αποσπασματικές αναφορές σε ημέηλς, και μια περιρρέουσα
ατμόσφαιρα προσωπικής δαιμονοποίησης της κ. Λοΐζιδου – και απαιτώντας να γίνει
το θέαμα-περιρρέουσα «αυτονόητη αλήθεια»
Την περασμένη
Κυριακή, ο Πολίτης με κείμενο του Καλατζή προσπάθησε να κατασκευάσει την εικόνα
ενός σκανδάλου στην Γενική Εισαγγελία. Το κείμενο αναφερόταν σε δημοσιοποίηση
υποκλαπέντων ημεηλ μιας ανώτερης λειτουργού [αρμόδιας για θέματα φυγοδίκων]
στην εισαγγελία, η οποία φαινόταν να έχει φιλικές σχέσεις με το Ρώσο
συνάδελφο/ους της με τον/τους οποίο/ους συνεργαζόταν στα πλαίσια διακρατικών
νόμων – ποινικών υποθέσεων. Τα υποκλαπέντα ημέηλς είχαν προδημοσιευθεί σε
ρωσικό σάιτ που φαίνεται να πρόσκειται στους ολιγαρχες που συνεργάζονται με τη
Δύση εναντίον του Πούτιν, με στόχο φυσικά να αποφύγουν την έρευνα από τις ρωσικές
αρχές. Τα υποτιθέμενα ύποπτα σημεία στα επιλεγμένα αποσπάσματα που προβλήθηκαν,
ήταν ότι η αποχαιρετιστήρια φράση της λ.χ. «Love» [με
αγάπη] θεωρήθηκε ύποπτο υπερβολικής οικειότητας..[1] Το
άλλο επίμαχο σημείο φαίνεται να ήταν η γλωσσική χρήση στις αναφορές. Έτσι, το
«κέρδισα μια δίκη για εσάς», το οποίο θα μπορούσε απλώς να σημαίνει «κέρδισα
στη δίκη άρα αυτό που ζητήσατε ως ρωσική εισαγγελία, πέρασε από το κυπριακό
δικαστήριο», ήταν ύποπτο… Οικειότητας και πάλι. Το ότι έγινε ειδική συνάντηση
Ρώσων με τον Ιωνά και τον Γενικό Εισαγγελέα, το 2016 για το θέμα της
καθυστέρησης έκδοσης φυγοδίκων, φαίνεται να διέφυγε του Πολίτη – ή κάνει ότι
δεν το θυμάται… Συμπληρωματικά ύποπτο ήταν και γεγονός ότι η κύπρια εισαγγελέας
φάνηκε να χαίρεται για την εκλογή Πούτιν.[2] Το
να ήταν οπαδός του Πούτιν η εισαγγελέας και να τον συγχάρηκε για την νίκη του
εκλεκτού του, δεν ήταν πιθανότητα – το έκανε γιατί είναι ύποπτη για
φιλο-Πουτινισμό.. κοκ…
Και
φαίνεται ότι το να είναι κάποιος κύπριος/α χαρούμενος για την εκλογή του Ομπάμα
ή κάποιου ευρωπαίου πολιτικού, είναι «φυσικό» για τις προκαταλήψεις του
δημοσιογράφου του Πολίτη, αλλά η συμπάθεια προς τον Πούτιν είναι ..ύποπτη. Σε
ένα ορθολογικό κόσμο, αυτό είναι είτε φτηνή προκατάληψη [που αγγίζει τα όρια
του ρατσισμού] από μερικούς που δεν ξεπέρασαν τον ψυχρό πόλεμο, ή προσπάθεια
προώθησης ενός είδους μακαρθισμού.. Αυτό γενικά ήταν το επίπεδο του
επιχειρήματος στη ρητορική του Πολίτη. Και το πλαίσιο γίνεται ακόμα πιο ύποπτο
για τον Πολίτη, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν ότι ήταν και είναι η εφημερίδα που
αγωνίστηκε έντονα για τη συγκάλυψη των σκανδάλων των τραπεζών, και ιδιαίτερα
των ροών κεφαλαίων που μερικοί ονομάζουν «πλυντήριο»/ξέπλυμα..
Η κ.
Χατζηδημητρίου στον Φιλελεύθερο έθεσε το ζήτημα ότι με τέτοιο κλίμα κάθε
αναφορά, κάθε λέξη μπορεί να ερμηνεύεται όπως σκόπιμα παραπλανητικά και να
βρεθεί το άτομο εκτεθειμένο σε ένα δημόσιο θέαμα/περιρρέουσα για τον τρόπο που
μιλά ή γράφει…
«Για τον μέσο πολίτη λοιπόν, το πιο
τρομακτικό στην υπόθεση που ξέσπασε με την εισαγγελέα της Δημοκρατίας δεν είναι
η δράση της αυτή καθ’ αυτή (αυτό ανάγεται σε άλλη σφαίρα). Το πιο τρομακτικό
είναι το πόσο ακάλυπτοι και ταυτόχρονα ανύποπτοι είμαστε. Σε θέσεις και με
καθήκοντα που, φυσικά, δεν δικαιολογείται να είμαστε. Ένα αφελές αστειάκι, ένας
εγκάρδιος φιλοφρονητικός χαιρετισμός, μία χαλαρότητα και μία πληροφορία που
νομίζουμε πως θα μείνει μεταξύ μας αν την πούμε παρακάτω, του καθημερινού τύπου
«θα στο πω αλλά σε παρακαλώ μην τον χρησιμοποιήσεις και μην με εκθέσεις»,
μπορεί κάποια στιγμή να αποδειχτούν καταστροφικά. Εξαρτάται πια συμφέροντα
απειλούνται, εξαρτάται από ίντριγκες κι ένα σωρό άλλα που δεν είναι καινούργια
στην ιστορία της ανθρωπότητας. Από τον καιρό της Τροίας ακόμα, και τότε για
μιαν Ελένη. Για αυτό και δεν πρέπει να εκπλησσόμαστε. Κυρίως σήμερα που είναι
τόσο εύκολο η αλληλογραφία μας να βρεθεί ξαφνικά σε κοινή θέα. Κι είναι τόσο
δύσκολο να αποδείξουμε πως οι προθέσεις μας ήταν εντελώς αθώες. Κι ακόμα πιο
δύσκολο να αποδείξουμε, εκτεθειμένοι ανεπανόρθωτα πια, πως τα κίνητρα των
αποκαλύψεων είναι ύποπτα.”
Ο Πολίτης της περιρρέουσας και της διαπλοκής: θα τολμούσε
άραγε ο Πολίτης να δημοσιοποιήσει τα δικά του ημέηλ για τη λογοκρισία απόψεων
για τις τράπεζες με αντάλλαγμα διαφημιστικό πακέτο 50,000 ευρώ από την Τράπεζα
Κύπρου;
Ο Πολίτης
συνήθισε από πριν το 2010 να εξαπολύει συστηματικές επιθέσεις και με τη στήριξη
μερίδας της κοινωνίας, να θέτει ζητήματα. Από τότε, όμως, πέρασε πολύ νερό κάτω
από το αυλάκι και ο Πολίτης βρέθηκε πολύ συχνά εμπλεκόμενος σε θέματα διαπλοκής
[θέμα φοροδιαφυγής εκδότη, διαφημιστικό πακέτο 50,000 ευρώ από την Τράπεζα
Κύπρου για να λογοκριθεί συγκεκριμένη άποψη σχολιογράφοι της εφημερίδας κοκ][3]
αλλά το αποκορύφωμα είναι τα τελευταία δυο χρόνια, όπου ο Πολίτης εξαπολύει
κύματα επιθέσεων ενάντια στους μόνους ανεξάρτητους αξιωματούχους, οι οποίοι δεν
φαίνονται να είναι χειραγωγίσιμοι – τον Γενικό Ελεγκτή και τον Γενικό
Εισαγγελέα. Ακόμα πιο εντυπωσιακά, ο Πολίτης που έστησε ολόκληρο ζήτημα για τις
10,000 που στοίχισε η μασέλα του Παπασάββα, στάθηκε σχεδόν με φανατισμό στο
πλευρό του Ρίκκου που καταδικάστηκε για υπόθεση διαπλοκής εκατοντάδων χιλιάδων
ευρώ..
Σε αυτό το
πλαίσιο, ενώ η αρχική αντίδραση [με σχεδόν άμεση εστίαση στον κ. Κληρίδη ότι
δεν απάντησε όταν του ζήτησαν δήλωση [έπρεπε να απαντήσει πριν μελετήσει τα
δεδομένα – απλώς να πάρει την θέση του Πολίτη ως. …την απόλυτη αλήθεια], και
μετά συνέχισε να προσπαθεί να μεταφέρει το υποτιθέμενο σκάνδαλο, στον κ.
Κληρίδη.[4]
Ενώ, όμως αρχικά φάνηκε να κερδίζει έδαφος η εκστρατεία με τον Φιλελεύθερο να
προβάλει επίσης πρωτοσέλιδα το θέμα «στην Εισαγγελία», ακολούθως το θέμα έσβησε
από τα περισσότερα ΜΜΕ και ο Πολίτης έμεινε κάπως μόνος… πλην των άλλων μελών
του δικτύου στήριξης του Ρίκκου – Καθημερινή και Χατζηβασίλη στον Φιλελεύθερο…
Ο Πολίτης
άλλωστε έχει προϊστορία στις επιθέσεις εναντίον του κ. Κληρίδη. Η πιο
χαρακτηριστική που υποχρέωσε τον συνήθως επιφυλακτικό κ. Κληρίδη να μιλήσει
ανοικτά ότι αυτός «ήταν ο στόχος», ήταν η παρουσίαση διαρροής συνέντευξης
[αποσπασματικά και χωρίς πλαίσιο και πάλι – με στόχο τη δημιουργια εντυπώσεων]
του Μ. Νεοφύτου… Ο Πολίτης είχε επιπρόσθετο πρόβλημα με τον κ. Κληρίδη ότι δεν
τους έκανε το χατίρι στην υπόθεση Φόκους. Και έτσι, το θέαμα έμεινε μετέωρο και
τα πρωτοσέλιδα δαιμονοποίησης ατόμων, ίσως να πρέπει να πληρωθούν τώρα και
δικαστικά…
Όσον αφορά στο
θέμα Λοϊζίδου ο κ. Κληρίδης, συνεπής όπως και με προηγούμενες πρακτικές του,
ζήτησε να γίνει έρευνα και για το θέμα των ημέηλς, αλλά και για την υποκλοπή….
Ο Πολίτης μάλλον δεν θέλει έρευνα για τις υποκλοπές…
Τί κρύβεται πίσω από την περιρρέουσα του Πολίτη: η
υπόθεση Browder και η επιμονή της κ. Λοϊζίδου να εφαρμόζονται οι νόμοι
και αποφάσεις των δικαστηρίων και όχι να υπακούει η εισαγγελία σε ξένες
πολιτικές παρεμβάσεις..
Για να
κατανοηθεί αυτή η επίθεση θα πρέπει να μπει σε πλαίσιο. Και το αρχικό πλαίσιο,
το οποίο ο Πολίτης και όσοι προσπαθούν να κατασκευάσουν ένα ακόμα θέαμα
«αυτονόητης» ενοχής μέσω μιας «δίκης δια του πρωτοσέλιδου», προσπαθούν να
λογοκρίνουν: το γεγονός ότι υπήρχε μια διαφωνία ανάμεσα στον Ιωνά Νικολάου και
την κ. Λοϊζίδου για το θέμα Browder.
Η
πρακτική αυτής της κυβέρνησης από την αρχή της θητείας της χαρακτηριζόταν από
κατασκευές θεαμάτων μέσω ΜΜΕ είτε για να μετατοπίσει το θέμα των ευθυνών της
για κάτι [όπως το κούρεμα] η για να εκβιάσει παραιτήσεις και να επιβάλει τη
θέση της – ανάλογα έγιναν από τον Ιωνά αρκετές φορές με αξιωματούχους της
αστυνομίας, ενώ κραυγαλέο παράδειγμα ήταν η επίθεση εναντίον του Π. Δημητριάδη,
και ανάλογη πρακτική φαίνεται να επιφυλάχθηκε και στον Χ. Έλληνα για να
εκβιαστεί σε παραίτηση.
Οπότε
η πρώτη λογική υποψία [που ενισχύεται από την ομογνωμία, σχεδόν συντονισμό, των
συναγερμικών εφημερίδων] είναι η πιθανότητα η κυβέρνηση να είχε ενισχύσει την
πρόθεση να κατασκευαστεί το θέαμα για να επιβληθεί η θέση της – αφού η κ. Λοϊζίδου
επέμενε στο σεβασμό των δικαστηρίων και των αποφάσεων τους και όχι στις πολιτικές
παρεμβάσεις. Και σε αυτό το πλαίσιο, ο διορισμός λειτουργού για την έρευνα από
το υπουργικό στο οποίο συμμετέχει ο Ιωνάς θέτει εμφανώς θέμα σύγκρουσης
συμφερόντων… Και η προθυμία του Αναστασιάδη να απονείμει ευθύνες πριν καν γίνει
η έρευνα, και πάλι θέτει θέμα ρόλου της κυβέρνησης στο όλο θέαμα του Πολίτη.
Η αντιπαράθεση
Ιωνά – Λοϊζίδου ενδέχεται να έχει και προϊστορία – και φυσικά όχι γιατί ο Ιωνάς
ενδιαφέρεται για ..πολιτικούς πρόσφυγες. Η θέση της κυβέρνησης του και της
παράταξης του ήταν εμφανής τα προηγούμενα χρόνια. Ενδιαφέρεται ενδεχομένως για
ολιγαρχες που έχουν σαν δικηγορικό γραφείο αυτό του προέδρου, ή και αφορά
πιέσεις από δυτικές κυβερνήσεις τις οποίες θέλει να ικανοποιήσει ο Ιωνάς σαν
μέρος της κυβέρνησης Αναστασιάδη..[5] Το
άμεσο ζήτημα είναι η υπόθεση Browder. Οι
ρωσικές αρχές τον αναζητούν για οικονομικές ατασθαλίες σε σχέση με πώληση μέτοχων της Gazprom, ενώ δυτικές
κυβερνήσεις, αλλά και συμφέροντα, δεν θέλουν να εκδοθεί στη Ρωσία. Η νομική
θέση της κ. Λοϊζίδου, όπως φάνηκε και από τα ημαιλς, είναι ότι τις αποφάσεις σε
τέτοιες περιπτώσεις τις παίρνει το δικαστήριο – και όχι οι πολιτικές πιέσεις.
Διότι για την μη-έκδοση, το θέμα αφορά σε πολιτικές πιέσεις. Εκτός όμως από τις
δυτικές πιέσεις υπάρχουν και τα συμφέροντα των ολιγαρχών. Στο βαθμό που η
Κύπρος είναι χώρος ροής ρωσικών κεφαλαίων, είναι λογικό οι ρωσικές αρχές [αν
θέλουν να φορολογούν τα κεφάλαια που κρύβονται σε ..φορολογικούς παράδεισους, ή
ατόμων που διαφεύγουν με υποκλοπές εκατομμυρίων – μια θλιβερή πρακτική που
εγκαινιάστηκε την δεκαετία του 90 επί Γιέλτσιν] να θέλουν πρόσβαση. Το ότι
μερίδα αυτών των ολιγαρχών ντύνουν τα οικονομικά τους συμφέροντα και πολιτικά
[είναι ενάντια στον Πούτιν… γιατί είναι «δημοκρατικοί»..] είναι εμφανές από
διάφορες περιπτώσεις, όπως του κ. Κοντορόφσκυ που αφού υφάρπαξε δημόσιο πλούτο
μετά, όταν πιάστηκε, το γύρισε στη ..δημοκρατική ευαισθησία, που δεν είχε όταν
υφάρπαζε και δεν πλήρωνε φόρους..
Σε
αυτό το πλαίσιο, η επίθεση ενάντια στην Λοϊζίδου είναι επίθεση σε μια
αξιωματούχο που προφανώς δεν κάνει χατίρια στους ολιγάρχες… Αντιμετωπίζει τις
ρωσικές αρχές όπως τις αρχές μιας άλλης μεγάλης δύναμης. Αν ζητούσε η Βρετανία,
οι ΗΠΑ κλπ να εκδοθεί κάποιος, θα έπρεπε να είναι διαφορετική η στάση της
κυπριακής εισαγγελίας σε σχέση με τη στάση απέναντι στη Ρωσία; Το υπονοούμενο
είναι μάλλον αυτό: ότι στην περίπτωση της Ρωσίας δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται
σαν κανονική χώρα.
Μόνο στη Δύση
βγάζουν πιστοποιητικά έγκρισης κανονικών χωρών φαίνεται. Και αυτό τον
απροκάλυπτο ρατσισμό τον πουλά και πρωτοσέλιδα ο Πολίτης..
Και η τοπική εστίαση: η επίθεση στη Λοϊζίδου ως τιμωρία, αλλά και η προώθηση της
γενικότερης επίθεσης εναντίον του Κ. Κληρίδη από την εφημερίδα που τον πολεμά
από το 2015, όταν τόλμησε να τα βάλει με το δίκτυο του Ρίκκου. Και τον Πολίτη
ακολούθησαν σχεδόν σαν σε συντονισμένη κίνηση η Καθημερινή και ο δημοσιογράφος
του Φιλελευθέρου που στήριζε τον Ρίκκο…
Αν ήταν μόνο
αυτό, θα ήταν απλώς μια επίθεση εκ μέρους του Πολίτη για να ξεπλύνει συμφέροντα
τα οποία …θέλει να εξυπηρετήσει ..
Αλλά η εστίαση
είναι και πιο άμεση σε σχέση με τον Ρίκκο… Ο κ. Χατζηβασιλης του Φιλελευθέρου,
ο οποίος λειτουργούσε με διαρροές του Ρίκκου, αν κρίνει κανείς από τα κείμενα,
και φάνηκε να τον στηρίζει μέχρι την δίκη, μας πληροφόρησε στο τέλος του
πρωτοσέλιδου κειμένου του, ότι η κ. Λοϊζίδου ήταν μέλος της ομάδας της
εισαγγελίας στην υποθεση Νεοκλέους…
Σημειώνεται επίσης ότι πρόσφατα είχε προσληφθεί με τις συνήθεις διαδικασίες ο γιος της στη Νομική Υπηρεσία.»
Είναι ενδιαφέρον
ότι δεν αναφέρεται σε ποια φάση της υπόθεσης Νεοκλεους, και η αμέσως μετα
παραπομπή στην πρόσληψη του γιου της για να αφήσει να αιωρείται μια εικόνα
διαπλοκής. Ενώ για την θέμα Νεοκλεους επιλέγεται η ασάφεια.
Προφανώς,
εκείνες τις πρώτες μέρες μετα το δημοσίευμα η εντύπωση ήταν ότι το σκηνικό θα
απλωνόταν και ξεκινούσε και η επίθεση με εστίαση στο ξέπλυμα της υπόθεσης
Νεοκλεους και σαν προέκταση Ρίκκου.
Τελικά, μάλλον ήταν πρόωρη αισιοδοξία. Παράλληλα με τον Πολίτη, μόνο η
Καθημερινή, κόλλησε στο ίδιο ακριβώς σενάριο με τον Πολίτη: πόσο τυχαίο μπορεί
να είναι ότι ήταν οι δυο εφημερίδες που στήριξαν τους Ρίκκο-Νεοκλέους και πριν
και μετα την δίκη; …Και για τις δυο υπαρχουν φημες/υποψιες ότι ειχε/ έχει
οικονομική εμπλοκή και ο κ. Νεοκλέους…
Και δεν πρέπει
να αγνοεί κανείς και το γενικότερο πλαίσιο. Αυτά τα 2 έντυπα [Πολίτης και
Καθημερινή] είναι και κυβερνητικά έντυπα, όπως επιβεβαιώθηκε πανηγυρικά με τον
διορισμό της κ. Λοττίδου [ο Πολίτης πηρε αντίστοιχους διορισμούς πιο πριν]
..Και οι σχέσεις Αναστασιάδη Ρωσίας δεν είναι και οι καλύτερες, μετά την εμφανή
άρνηση του Πούτιν να το παίξει προεκλογικά θεάματα για τον Αναστασιάδη. Αλλά το
σκηνικό πάει ευρύτερα.
Η
προσπάθεια δαιμονοποίησης της Ρωσίας που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ [και εσωτερικούς
λόγους σε σχέση με τον Τραμπ και την προσπάθεια υπονόμευσής του] και γίνεται
προσπάθεια να απλωθεί και στην Ευρώπη, έχει να κάνει και με την δυναμική που
έχει η Ρωσία ως μεγάλη δύναμη πια [μετά την περίοδο Γιέλτσιν] αλλά και τη
σχετική εσωστρεφή κρίση της Δύσης και την αποτυχία της στην Μέση Ανατολή. Οπότε
η προσπάθεια καλλιέργειας αντι-ρωσικού κλίματος έχει και τα εισαγόμενα
χαρακτηριστικά της – η κωμική αναφορά στο ότι η κ. Λοϊζίδου έδωσε συγχαρητήρια
για τη εκλογή Πούτιν ήταν χαρακτηριστικό αυτής της εισαγωγής… Σε αυτόν το
τομέα, όπως και η προηγουμένη, με το βιβλίο του Δρουσιώτη που προσπαθούσε να
αποδείξει μέσα από αμερικανικά έγγραφα… ότι φταίνε οι Ρώσοι για το 1974,
προσέκρουσε σε ένα ευρύτερο κοινωνικό αίσθημα….
Η κυβέρνηση
διόρισε ερευνώντα λειτουργό. Η συγκεκριμένη κυβέρνηση έχει δώσει αρκετά
παραδείγματα μέχρι τωρα στημένων διερευνήσεων… Οπότε θα φανεί και εδώ… Και πριν
καν φανεί αν υπηρχε θεμα ενοχης η όχι, ο
Αναστασιάδης έδωσε δείγμα της μεροληπτικής στάσης και του ιδίου – και του διορισμού
του. Μιλώντας σε δημοσιογράφους [Κεννεβέζου, Κασκάνης στο σταθμό Άλφα του κ.
Χάσικου άτυπα..] εξαπέλυσε ουσιαστικά επίθεση εναντίον την Λοϊζίδου πριν καν
γίνει έρευνα, αναμασώντας τα επιχειρήματα των Πολίτη-Καθημερινής.. ότι
πλήττεται η Κύπρος. Πλήττεται η Κύπρος αν είναι αλήθεια το θέαμα – και το θέαμα
το έστησαν οι εφημερίδες της παράταξης του Αναστασιάδη… Είναι δύσκολο μετά από
τέτοια παρέμβαση να θεωρήσει κανείς αντικειμενική την έρευνα. Ο Αναστασιάδης,
ουσιαστικά, είπε ότι θεωρούσε ενοχή την Λοϊζίδου, όχι σε κάποιο παράπτωμα,
αλλά… γιατί έγραφε στο συγκεκριμένο γλωσσικό κώδικα. Τίποτε άλλο δεν
αποδεικνύουν τα ημέηλς…
Άμα
σκεφτεί κανείς πόσοι ολιγάρχες [με ξέπλυμα ή μη] ήταν/είναι πελάτες του
δικηγορικού γραφείου Αναστασιάδη, το ότι συνεργάτης του εμπλέκεται στην υπόθεση
Λεμπέντεφ που είναι επίσης στα διεθνή δικαστήρια [και οι φήμες μάλιστα φέρουν
τον Αναστασιάδη να υπόκειται και σε εκβιασμούς από δυτικούς παράγοντες] τότε η
δήλωση Αναστασιάδη μάλλον δείχνει ότι δεν έπρεπε να συμμετέχει στη διαδικασία
διορισμού λειτουργού ακριβώς γιατί εμπλέκεται και ο ίδιος βαθιά σε ότι
υποτίθεται ότι κατηγορεί..
[1] Η κωμική
προσπάθεια του Πολίτη εκφράστηκε και με την εναγώνια προσπάθεια του Μ. Θεοδώρου
να υποδείξει διαφορά στην αντιμετώπιση Ρωσίδας και Αμερικανίδας εισαγγελέα: Το
email της Ελένης Λοϊζίδου προς τη Βικτόρια Κλέβτσοβα, ημερ. 17/3/2017
υπογράφεται από την εισαγγελέα με τον χαιρετισμό «ειλικρινά δική σας». Στην
Αμερικανίδα εισαγγελέα Deborah Gaynus, όταν της στέλνει email τον Ιούλιο του
2016, η κ. Λοϊζίδου υπογράφει «με τις καλύτερες ευχές». Πηγή: http://politis.com.cy/article/panigirise-ke-gia-tin-eklogi-poutin
Έτσι είναι ύποπτο το «ειλικρινά δίκη σας» σε αντίθεση με
το «με τις καλύτερες ευχές». Η πιθανότητα να υπάρχει οικειότητα λόγω της ύπαρξη
ρωσικής κοινότητας στην Κύπρο, και της χρήσης των κυπριακών τραπεζών από Ρώσους
φυγόδικους, [άρα και περισσότερης επαφής κυπρίων και Ρώσων αρμοδίων για
φυγόδικους] δεν επιτρέπεται προφανώς στην οργανωμένη εκστρατεία του Πολίτη
[2][2] Για κάποιο λόγο
όμως το επίμαχο ημέηλ δεν επισυνάπτεται.. http://politis.com.cy/article/panigirise-ke-gia-tin-eklogi-poutin
[3] “Ο μάρτυρας κατήγγειλε επίσης ότι είχε
μόνιμη στήλη στην εφημερίδα Πολίτης και μετά από δυσμενές άρθρο που έγραψε, του
λέχθηκε ότι δεν θα δημοσιεύουν πλέον τα άρθρα του μετά από παρέμβαση του Αντρέα
Ηλιάδη καθώς και ότι η Τράπεζα απέκοψε διαφήμιση ύψους €50.000 από την
εφημερίδα.[1]
“Ερωτηθείς
σε σχέση με αναφορές στην κατάθεση του σχετικά με άσκηση πίεσης σε εφημερίδα εκ
μέρους της ΤΚ και απόσυρση διαφήμισης ύψους 50.000 ευρώ, ο κ. Ολύμπιος είπε ότι
τις εν λόγω πληροφορίες τις αποκόμισε από email που του απέστειλε ο
δημοσιογράφος της εφημερίδας «Πολίτης» Διονύσης Διονυσίου και τηλεφωνική
επικοινωνία που είχε μαζί του."[2] -
[4] http://politis.com.cy/article/o-apsogos-k-kliridis-i-apopsi-tis-efimeridas-p... Η επίθεση
γίνεται με την συνήθη πρακτική του Πολίτη – να κατασκευάζει ένα θέαμα [στην
προκείμενη περίπτωση ότι υπήρχε διαπλοκή ή κάτι ύποπτο στις συνομιλίες της κ
Λοϊζίδου] και μετά χωρίς να έχει αποδειχθεί αυτό που προβάλει ο Πολίτης, να
απαιτεί να γίνει και ο ίδιος δικαστής... έτσι κατηγορεί τον Κ. Κληρίδη ότι δεν
αντέδρασε από την
Κυριακή – χωρίς δηλαδή να έχει πληροφορίες θα έπρεπε να
αποδεχθεί τη θέση του Πολίτη] και μετά με την φαντασίωση ότι η εφημερίδα μπορεί
ακόμα να επιβάλει τη θέση που θέλει εμφανώς να κατασκευάσει με «τεκμήρια»
επιπέδου φτηνού κουτσομπολιού - φιλικές συζητήσεις/σχόλια, διαμαρτύρεται γιατί
γίνεται μόνο πειθαρχική έρευνα.. Το τεκμήριο της αθωότητας έχει προ πολλού
ξεχαστεί στον Πολίτη. Έμαθε να κατασκευάζει περιρρέουσα σε βαθμό που πιστεύει
πια το δικό του ψέμα. Μια υποτυπώδης σύγκριση με την προσπάθεια του Πολίτη να
συγκαλύψει τον Ρίκκο, είναι αποκαλυπτική της κωμικής παράστασης προσφοράς
υπηρεσιών σε ημέτερους..
[5] Σε μια κωμική ίσως διάσταση της στρατηγικής του Πολίτη
να φτιάξει ένα πολυσυλλεκτικό θέαμα, και με ολίγον αντι-ρατσισμό [ενώ
ουσιαστικά κατασκεύαζε ένα εμφανώς αντι-ρωσικό αφήγημα] υπήρχε σε εστίαση σε
ένα ημέηλ στο οποίο η κ. Λοϊζίδου αναφερόταν και σε διαμαρτυρίες ΜΚΟ. Όπως κάνει
συνήθως η πρακτική των θεαμάτων του Πολίτη, η εστίαση ήταν αποσπασματική και
αφαιρετική του πλαισίου. Παράλληλα η κ. Λοϊζίδου εξέφραζε τη σκέψη ότι μπορεί
να αντικατασταθεί από τον κ. Χάσικο. Και αυτό βάζει και το αναιρεμένο πλαίσιο –
η κ. Λοϊζίδου δεν είχε να κάνει με υπερασπιστές πολιτικών προσφύγων στις
διαφωνίες της με την κυβέρνηση [ο κ. Χάσικος ήταν γνωστός για τις τότε σχεδόν
ρατσιστικές δηλώσεις του [«άμα δεν τους αρέσει…»]..Το πραγματικό ζήτημα ήταν
προσπάθεια της κυβέρνησης να επιλεγεί προστασία για μερικούς …συνήθως ολιγάρχες
όπως ο κ. Browder. Ο Δ.
Πολυκάρπου της ΚΙΣΑ τοποθέτησε το θέμα με σαφήνεια, και για τους εμφανείς
στόχους της ξαφνικής ευαισθησίας μερικών: Doros Polykarpou Μαρία όντως είναι ο Γενικός
Εισαγγελέας ο στόχος του Καλαντζί / πολίτη όμως οι ηθικοί αυτουργοί δεν είναι η
CIA αλλά το δίδυμο Ρίκκος
/ Νεοκλέους. .. ανεξάρτητα από την σκοπιμότητα το θέμα έκδοσης / διαπλοκής
είναι πραγματικό και δεν είναι μόνο το καθεστώς Πούτιν που εξυπηρετούν ή μόνο
ολιγάρχες που κάνουμε delivery. ..
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου