Οικονομία και παραπλάνηση: Τα ΜΜΕ, οι αιτίες της κρίσης, και το ψέμα που πίστεψε τον εαυτό του Όταν αναγνωρίζεται ότι η όλη υστερία για την ΠΙΜΚΟ ήταν απλώς κατασκευασμένη
Φιλελεύθερος 12/9/2017
..Και όταν ο Γενικός Εισαγγελέας
προσπαθεί να προσγειώσει τα ψέματα που αναπαράγονται με την επανάληψη χωρίς να
δείχνουν ίχνος ενδιαφέροντος για την πραγματικότητα….
Αναφορικά με την επιλογή της PIMCO ο Γενικός Εισαγγελέας ανέφερε ενώπιον της επιτροπής...
«Είναι δουλειά της
Κεντρικής Τράπεζας. Γιατί δεν το ερευνούν εαν έγινε κάτι κακό και στο παρελθόν;
Γιατί να σας πω κάτι; Η
Κεντρική Τράπεζα δεν μπορεί να πάει να ερευνήσει αν κάτι έγινε μεμπτά
προηγουμένως και να υποβάλει μια καταγγελία; Να πάει να ερευνήσει ο ανακριτής
να δει έτσι γενικά και αόριστα μήπως έγινε κάτι; Μου κάνει εντύπωση δηλαδή
τούτο», ανέφερε ο Γενικός Εισαγγελέας.»
Η προπαγανδιστική στάση των ΜΜΕ [με στόχο τη συγκάλυψη
των ευθυνών των τραπεζών] την περίοδο της οικονομικής κρίσης: οι εκδότες και οι
αρχισυντάκτες ήξεραν ότι κατασκεύαζαν θεάματα και ψέματα για να συγκαλύψουν
ημέτερους και συμφέροντα, αλλά οι
δημοσιογράφοι των κατωτέρων βαθμίδων καταλάβαιναν ή απλώς αναπαρήγαγαν;
Το ότι τα
κυπριακά ΜΜΕ υπήρξαν εκπληκτικά μεροληπτικά υπέρ των συμφερόντων των τραπεζών
την περίοδο 2009 – 2014, είναι τεκμηριωμένο πια. Το ερώτημα είναι πώς
λειτούργησε ο μηχανισμός λογοκρισίας, συγκάλυψης και μετατόπισης. Σαφέστατα, οι
εκδότες είχαν τον πρώτο λόγο, αφού απειλείτο το βαθέως κατεστημένο. Είναι
λογικό επίσης ότι συμμετείχαν με κάποια μορφή κατανόησης και οι αρχισυντάκτες
που καθόριζαν το πρωτοσέλιδο. Λογόκριναν τα προβλήματα και κατηγορούσαν το
δημόσιο – σε μια κίνηση που και τότε φαινόταν εμφανώς προπαγανδιστική με βάση
τα τεκμήρια [έλλειμα, δημόσιο χρέος vs προβλήματα τραπεζών]. Όμως, η κατασκευή
μιας παράλληλης παραπλανητικής πραγματικότητας έγινε και με την συμμετοχή
πολλών δημοσιογράφων των μεσαίων στελεχών κοκ. Αυτοί αναπαρήγαγαν… Το
ενδιαφέρον είναι αν η αναπαραγωγή είχε στοιχεία συνείδησης έστω της εξαπάτησης…
Ένα
πρόσφατο δημοσίευμα του sigma live είναι εκφραστικό – 6 χρόνια μετά
την προσφυγή στην τρόικα λόγω των δυο τραπεζών [Λαϊκή, Κύπρου] και ενώ τα
δεδομένα είναι σαφή και από διεθνείς και τοπικές πηγές [και δηλώσεις αλλα και
την ιδια την ερευνα της επιτροπης Θεσμων της Βουλης] οι δημοσιογράφοι του
Σίγμα, έχοντας μπροστά τους τα πρακτικά της πρόσφατης συζήτησης στη βουλή
[18/10], αντί να δουν τί έγινε [με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία για τα προβλήματα
των τραπεζών] επέμεναν να αναπαράγουν το κλίμα της προπαγάνδας του 2013, λες
και η κρίση προήλθε από την εταιρεία που διερεύνησε μετα τα σκάνδαλα, ή από
μικρολεπτομέρειες δανείων σε πολύ συγκεκριμένους στόχους. Είναι λες και κάποιος
έχει ένα ελέφαντα μπροστά του στο σαλόνι και ασχολείται με ένα σπουργίτι που
πετά έξω από το παράθυρο…
Ως τέτοιο αξίζει
να αναλυθεί – ως δείγμα του ψέματος που πίστεψε τον εαυτό του. Διότι το
σύμπτωμα δεν αφορά μόνο ένα συγκρότημα… Ενώ λ.χ. μια από τις επικεφαλής του
τμήματος των οικονομικών του φιλελεύθερου, έγραφε τα πιο πάνω για την δικαίωση
των εκτιμήσεων της ΠΙΜΚΟ, η ενώ ο κατάλογος διακύμανσης του ΕΛΑ από το 2011
δημοσιεύτηκε στην οικονομική σελίδα της εφημερίδας, εντούτοις, όταν το απαίτησε
η επιταγή της εξουσίας να ξανά-δαιμονοποιηθει ο Δημητριάδης όταν αποκάλυψε και
ότι οι παρεμβάσεις του Αναστασιάδη είχαν να κάνουν με τον διορισμό ημέτερων
[και των εκδοτών – πέρα από τους πελάτες του δικηγορικού γραφείου] έστω και αν
είχαν σύγκρουση συμφερόντων, τότε ολόκληρο το συντακτικό μπλοκ [από τον
Μιχαηλίδη στην Ταραμουντά] εξαπέλυσε μια επίθεση από το παρελθόν ανάλογη σε
ανοησία, όσο και τα σχόλια του sigma live – αλλά και με
εμφανή στόχο να συγκαλύψουν οι εμπλεκόμενοι τότε το ότι συμμετείχαν στην
υστερία ενάντια στον Δημητριάδη για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένα συμφέροντα
και διορισμούς στο ΔΣ της Τράπεζας Κύπρου…
Όταν το sigmalive έχει μπροστά του τη διάψευση των θεαμάτων/ψεμάτων που
μετέτρεπαν «τους κατήγορους [που έκαναν έρευνα και μιλούσαν για την ευθύνη των
τραπεζών που όλοι αναγνωρίζουν σήμερα] σε κατηγορουμένους», αδυνατεί να
καταλάβει και επαναλαμβάνει με αποκαλυπτική αφέλεια το ίδιο ψέμα..
Την περασμένη
εβδομάδα, το sigmalive, και
κατ’ επέκταση το συγκρότημα ΔΙΑΣ, δημοσιοποίησε μέρος των πρακτικών από τη
συζήτηση στη Βουλή για το θέμα των ερευνών για το σκάνδαλο της οικονομίας. Το
ενδιαφέρον της είδησης-διαρροής είναι διπλό: τί βρέθηκε από τα θέματα που
κυκλοφορούσαν ως αιτίες της κρίσης στην Δημόσια Σφαίρα, αλλά και τί φαίνεται
αντιλήφθηκαν οι δημοσιογράφοι από όλες εκείνες τις συζητήσεις.
Σήμερα
με φόντο 5-6 χρόνια από την εμφάνιση της κρίσης, είναι πια ξεκάθαρο ότι ήταν
τραπεζιτική, ότι μεγάλο μέρος της αφορούσε την έκθεση στην ελληνική οικονομία [ιδιαίτερα
με την αγορά των ελληνικών ομολόγων από την Τράπεζα Κύπρου στα τέλη του 2009 – αρχές
2010 ενώ οι άλλοι ξεφορτώνονταν τα ομόλογα], και ένα άλλο μέρος της, το οποίο
ταλαιπωρεί την κοινωνία και οικονομία ακόμα σαν μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ήταν
τα δάνεια που δίνονταν χωρίς να διασφαλίζεται η δυνατότητα επιστροφής – ή ακόμα
χειρότερα που δίνονταν με ευνοιοκρατικές διευκολύνσεις. Και από εκεί και πέρα
το θέμα αφορούσε και μια σειρά επενδύσεων στο εξωτερικό, οι οποίες και πάλι
οδήγησαν σε τεράστιες ζημιές με ιδιαίτερα ύποπτη στάση των αρμοδίων: η υπόθεση
της εξαγοράς της Uniastrum το
2008 από την Τράπεζα Κύπρου, που στοίχισε τελικά εκατοντάδες εκατομμύρια σε
ζημιές, και η μετατροπή της ελληνικής τράπεζας Εγνατίας σε θυγατρική της Λαϊκής
το 2011, ήταν δυο από τα συμπτώματα [αλλά και τις πραγματικές αιτίες των
ζημιών] της κρίσης των δύο τραπεζών [Λαϊκής και Κύπρου] που αποκαλύφθηκε τον
Ιούνιο του 2012, όταν απέτυχαν να περάσουν τα κριτήρια ανακεφαλαιοποίησης που
είχαν τεθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Εκείνα τα
σκάνδαλα [διαπλοκής, παραπλάνησης, λ.χ. για την αγορά ομολόγων, η πιθανότητα
μιζών από την αγορά ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά, μίζες σε υποθέσεις
τραπεζών εκτός Κύπρου] άρχισαν να διερευνώνται για πρώτη φορά το καλοκαίρι του
2012 με πρωτοβουλία του τότε διοικητή της κεντρικής Πανίκου Δημητριάδη.
Ακολούθως, όμως, ο ίδιος ο κ. Δημητριάδης αλλά και η έρευνα που ξεκίνησε έγινε
στόχος επίθεσης, εμφανώς από όσους δεν ήθελαν να προχωρήσει. Η επίθεση ήταν
πλήρως συντονισμένη; Φιλελεύθερος και Πολίτης σε αγαστή συνεργασία… η Αλήθεια
και η Σημερινή σε ανάλογους ρυθμούς το 2013, όταν το βαθύ κατεστημένο βαλθηκε
να επιβάλει και πάλι την εξουσία του μετα την εξέγερση του κοινού τον Μάρτιο
του 2013, ενάντια στο καθολικό κούρεμα ως τρόπος «κοινωνικοποίησης των ζημιών»
των δύο τραπεζών..
Και έτσι όπως το
έθεσε ο Κληρίδης, όταν βρέθηκε και αυτός, σε ανάλογη θέση, όταν δοκίμασε να
αγγίξει τον Ρίκκο ως μέρος του νέου παρακράτους: οι κατηγορούμενοι
μετατρέπονταν σε κατήγορους…
Ο
υπάλληλος της Τράπεζας Κύπρου που έσβησε τα ημέηλ του από την επίμαχη περίοδο
της αγοράς των ομολόγων αντί να διερευνηθεί, απαλλάχθηκε και πήρε προαγωγή..
συγγενικές σχέσεις με υψηλόβαθμο του υπουργείου οικονομικών…
Και η
ίδια η εταιρεία Άλβαρεζ και Μάρσαλ κατηγορήθηκε γιατί.. υπήρχε πιθανότητα να
βρει κεφάλαια για να αποφευχθεί το κούρεμα..
5 χρόνια σχεδόν
μετά, η εικόνα είναι σαφής. Και με δεδομένο ότι ο κ. Κληρίδης θεωρείται έντιμος
νομικός [σε αντίθεση με την εμφανώς μεροληπτική και συγκαλυπτική στάση του Πική
στην επιτροπή-κωμωδία ξεπλύματος του Αναστασιάδη και του συμπέθερου το 2013] η
διερεύνηση φαίνεται να έχει προχωρήσει και στο εσωτερικό.. Η αναγνώριση ότι η έρευνα της Άλβαρεζ και Μάρσαλ ήταν
καθοριστική φαίνεται από το γεγονός ότι από τις υποθέσεις που πήγαν δικαστήριο,
η υπόθεση με τα ομόλογα του 2009-10 δεν συγκαλύφθηκε – πέρα από την υπόθεση με
τα ημέηλς, όπου προφανώς το αόρατο δάκτυλο της εξουσίας λειτούργησε λογοκριτικά
Η εστίαση του sigmalive: δυσκολία
κατανόησης ότι το ψέμα για την Άλβαρεζ και Μάρσαλ ήταν ακριβώς αυτό – ένα ψέμα
ανάλογο με εκείνο του Δίπλαρου για τις κόρες του Χριστόφια… και τα άλλα είναι
αποσπασματικές αναφορές για να συγκαλυφθεί ο ελέφαντας την ευθύνης στο σαλόνι
των ΜΜΕ…
Ιδού όμως πως
παρουσιάζει το Σίγμα τις έρευνες και τα αποτελέσματα:
«Εκτός του δρόμου της δικαιοσύνης τέθηκαν οι περισσότερες από τις πλέον
ποιο σοβαρές υποθέσεις οι οποίες οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία.
Όπως ανέφερε στις 18 Οκτωβρίου ενώπιον των βουλευτών της
επιτροπής Θεσμών ο επικεφαλής
της ανακριτικής ομάδας της αστυνομίας από τις έρευνες, δεν προέκυψαν στοιχεία
που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις υποθέσεις στο δικαστήριο.
Στις σοβαρές υποθέσεις που έπεσαν στο κενό
συγκαταλέγονται:
- Tο συμβόλαιο της
Alvarez & Marsal.
- Η εξαγορά της Banca Transilvania.
- H διατήρηση εκ
μέρους της Τράπεζας Κύπρου στις οικονομικές καταστάσεις του Σεπτέμβρη του 2012
της λογιστικής υπεραξίας που προέκυψε από την αγορά της Uniastrum.
- Δάνειο που παραχώρησε η Marfin Λαϊκή στην εταιρεία
Αιολικό Πάρκο, Eunice Wind Park Holdings International Ltd.
Διερευνήθηκε επίσης περίπτωση με την εταιρεία Unitred και αρκετές
συναλλαγές της εταιρείας Focus.
Πιο πάνω αναφέρονται
5 υποθέσεις, οι οποίες δεν προχώρησαν γιατί δεν βρέθηκαν ικανοποιητικά τεκμήρια
–διοτι αυτό χρειαζεται για στηθουν ποινικα οι υποθεσεις. Το πρώτο ενδιαφέρον
είναι ότι αυτές οι υποθέσεις καθορίζονται ως «πλέον σοβαρές για την χρεοκοπία»,
αλλά για όποιον ασχοληθεί έστω και στοιχειωδώς ήταν είτε μικροζητήματα, είτε
φούσκες.
Ας τις δούμε
κάπως προσεκτικά.
Η πρώτη αναφορά
αφορά την ίδια την εταιρεία που έκανε τις έρευνες και αποκάλυψε ότι υπήρξε
παραπλάνηση εκ μέρους της Τράπεζας Κύπρου όσον αφορά στην αγορά ομολόγων το
2009-10 [τότε που σβήστηκαν και τα ημέηλ].. Άρα το sigmalive θεωρεί ως αιτία κάτι που συνέβηκε μετά τη χρεοκοπία. Η
Άλβαρεζ και Μάρσαλ ήρθε μετά και την επίσημη έναρξη της κρίσης τον Ιούνιο του
2012, και η κατηγορία εναντίον της αφορούσε ένα συμβόλαιο που υπογράφηκε με μια
εβδομάδα καθυστέρηση [και για αυτό κατηγορήθηκε ο Π. Δημητριάδης] και τη ρήτρα ότι θα έπαιρνε μπόνους σε
περίπτωση που έβρισκε κεφάλαια για την ανακεφαλαιοποίηση – για να αποφευχθεί το
κούρεμα…
Οι δημοσιογράφοι που υπάκουαν πειθήνια
το 2012 και πουλούσαν μετατόπιση και ψέματα για να συγκαλύψουν τις τράπεζες, 5
χρόνια μετά και εν μεσω προεκλογικης περιοδου, ακόμα και όταν τους λέει ο
γενικός εισαγγελέας ότι το όλο θέμα ήταν ανόητο, αυτοί επιμένουν στο ψέμα που
τους έμαθαν να λένε…
Η δεύτερη
υπόθεση της Banca Transilvania. Αυτή η αναφορά έχει διπλό ενδιαφέρον – κατ’ αρχήν
δείχνει ότι η έρευνα της Άλβαρεζ και Μάρσαλ αξιοποιήθηκε από την εισαγγελία,
αφού το συγκεκριμένο θέμα είχε καταγραφεί σε αυτήν. Το θέμα φαίνεται όμως να
συγκαλύφθηκε και στην Ρουμανία, οπότε προφανώς δεν προχώρησε... Οπότε εδώ το
Σίγμα [και ο ΔΙΑΣ γενικότερα] στο πρώτο σημείο κατηγορεί την Άλβαρεζ και
Μάρσαλ, και στο δεύτερο σημείο υιοθετεί την έρευνά της. Η αντίφαση, προφανώς,
δεν ήταν στα προαπαιτούμενα της δημοσιογραφίας για την συγκάλυψη των ενοχών της
κρίσης..
Η υπόθεση
εξαπάτησης με βάση την υπεραξία της Uniastrum, θα ήταν νομικά ενδιαφέρον σαφώς [και δεν διευκρινίζεται
γιατί δεν προχώρησε] αλλά στο συνολικό ζήτημα της εν λόγω αγοράς της ρωσικής τράπεζας,
αποτελεί απλώς μια μικρή διάσταση από το ευρύτερο σκάνδαλο της Uniastrum που αγγίζει πιθανές μίζες [ύποπτες διακινήσεις χρημάτων
σύμφωνα με την έρευνα της Άλβαρεζ και Μάρσαλ] γύρω στα 50 εκατομμύρια, και
ζημιές εκατοντάδων εκατομμυρίων. Και μέρος της ήταν και η περίεργη επιμονή του
Ορφανίδη να γίνει η εξαγορά, παρά την εμφανή πτώση της τιμής της ρωσικής
τράπεζας. Το ότι αυτά μπορεί να μην διερευνήθηκαν, δεν φάνηκε να ενοχλεί τον
συντάκτη. Αλλά εκεί ίσως αγγίζουν και θέματα διαπλοκής ημέτερων πολιτικών – ή
μπορεί πολύ πιθανώς ο δημοσιογράφος απλώς να έγραφε ότι του έλεγαν και να μην
σκέφτηκε ότι θα έπρεπε να ψάξει τί ήταν αυτό το σκάνδαλο που πηγαινοέρχεται…
και δεν μπορούν να το συγκαλύψουν όσοι θα ήθελαν..
Ένα δάνειο της
Λαϊκής σε μια εταιρεία. Εδώ η Λαϊκή υιοθέτησε τις ζημιές της Εγνατίας και ο
Ορφανίδης και οι απολογητές του στη βουλή έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν, και
ξαφνικά εμφανίζεται ως σημαντικό σκάνδαλο ένα δάνειο σε ένα park.. Τα ουσιώδη για την Λαϊκή προφανώς διερευνώνται… Απλώς
οι συντάκτες εδώ βάζουν και πάλι μια λεπτομέρεια για να συγκαλύψουν το μεγάλο
και το όλο. Αν είναι για δάνεια, άλλωστε, θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει η ό,ποια
συζήτηση από τους κκ Σιακόλα και Λεπτό. Τουλάχιστον με τον Αριστοδήμου έγινε
κάτι σαν έρευνα για ένα ασήμαντο και πάλι θέμα. Ενώ για Σιακόλα και Λεπτό ούτε
ίχνος διερεύνησης..
Όταν τα ΜΜΕ της διαπλοκής αναζητούσαν αλλού το δικό τους
πρόσωπο στο καθρέφτη… η περίπτωση του Πολίτη: από τα θριαμβευτικά πρωτοσέλιδα
για τον Βγενόπουλο, στη λογοκρισία για διαφημιστικά πακέτα των τραπεζών, μέχρι
την επίθεση σε όσους αναφέρονταν διερευνούσαν τα σκάνδαλα των τραπεζών το
2012..
Όσο για την
Φόκους, το πλυντήριο του Πολίτη [για να μετατοπίσει την συζήτηση από τη δική
του συγκάλυψη των τραπεζών και τις από τις δικές του ευθύνες και διαπλοκή], η
έρευνα τεκμηρίωσε ότι ο ΔΗΣΥ, το κόμμα που στηρίζει τον Πολίτη και ανάποδα,
πήρε όντως χρήματα, όπως άλλωστε και ο Πολίτης πρόβαλε κάποτε το Βγενόπουλο ως
λυτρωτή.. το 2009..
Άλλωστε είναι τεκμηριωμένο, πια, ότι ο
Πολίτης λογόκρινε απόψεις με αντάλλαγμα διαφημιστικά πακέτα.[1]
Και ο Πολίτης ήταν και η εφημερίδα, η οποία το φθινόπωρο του 2012 έκανε
εκστρατεία ενάντια στην έρευνα για τις τράπεζες. Ξεκίνησε από τότε την πορεία
που τον οδήγησε σήμερα να είναι μονίμως σε κόντρα με τον Γενικό Ελεγκτή,
ακριβώς γιατί ο Πολίτης λειτουργεί, πια, για να συγκαλύπτει σκάνδαλα… Και ένας
τρόπος συγκάλυψης τότε ήταν η μετατόπιση – να γίνεται επίθεση στην αριστερά, η
οποία ήταν η μονή παράταξη που πρόβαλε από το 2010 τα προβλήματα των τραπεζών
ως αιτίες κρίσης στην οικονομία…
Και αυτό το
κόλπο της μετατόπισης χρησιμοποίησε και ο κ. Δίπλαρος, όταν για να συγκαλύψει
τις εκροές κεφαλαίων από τις κόρες του Αναστασιάδη κατηγόρησε τις.. κόρες του
Χριστόφια. Όπως παραδέχτηκε τελικά ήταν ψέματα και συκοφαντίες. Αλλά και μέρος
μιας ευρύτερης πρακτικής τότε. Αν κάποιος ενδιαφερόταν για το πώς η διοίκηση
Βγενόπουλου οδήγησε στην κρίση την Λαϊκή θα πείρε να πάει πίσω και στο θέμα των
μετοχών που έθεσε η Ειρήνη Χαραλαμπίδου [το οποίο φαίνεται να διερευνάται] αλλά
και στο θέμα της Εγνατίας που καίει και τον Ορφανίδη και τους πέριξ του τότε
πολιτικούς και άλλους…
Η παρουσίαση
του sigmalive κατά συνέπεια
εστιάστηκε στα ψέματα που προβάλλονταν ωςτρόποι συγκάλυψης της ευθύνης των
τραπεζών..
Ο Περδίκης: Και ο πολιτικός των καναλαρχών πουλά ακόμα τα
ψέματα που παπαγάλιζε τότε, χωρίς να έχει αντιληφθεί ότι ..είναι εμφανή πια και
τα ψέματα..
Ο Περδίκης
κωμικός όπως πάντα στην αναζήτηση δημοσιότητας, έθεσε και θέμα… ΠΙΜΚΟ… Για
όσους δεν θυμούνται: στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης της τότε κυβέρνησης του Δ.
Χριστόφια με την τρόικα [και ενώ η πλειοψηφία των ΜΜΕ ήταν δουλοπρεπώς με την
τρόικα], συμφωνήθηκε να γίνει μια ανεξάρτητη μελέτη για τις ανάγκες του
κυπριακού τραπεζιτικού συστήματος. Η Κεντρική Τράπεζα υπό τον Πανίκο Δημητριάδη
ανέθεσε την έρευνα στην ΠΙΜΚΟ.. Η άλλη πιθανότητα την οποία υποστήριζε με πάθος
ο Βγενόπουλος [και την υιοθέτησαν και οι άλλοι που μετά έκαναν ότι δεν ήξεραν
ότι ήταν ιδέα του Βγενό] ήταν η Black Rock… Όπως και με
τις έρευνες της Άλβαρεζ και Μάρσαλ, η οποία δαιμονοποιήθηκε για να λογοκριθεί η
έρευνα της, έτσι δαιμονοποιήθηκε και η ΠΙΜΚΟ… Τελικά, όμως, μόλις φέτος έγινε
και δημόσια αποδεκτό ότι οι εκτιμήσεις της ΠΙΜΚΟ ήταν όντως σωστές όπως
παρατήρησε σε σχόλιο της η Θ. Θειοπούλου του Φιλελεύθερου τον περασμένο
Σεπτέμβριο..…
Στον ΔΙΑ ακόμα
μασάνε τα παραμύθια… που τους σέρβιραν τότε. Το συγκρότημα είχε τη δική του
κωμική αποκάλυψη, όταν πρόβαλε με τα πολλαπλά του ΜΜΕ το ψέμα ότι ο Δημητριάδης
είχε βάλει κάμερες να παρακολουθεί του υπάλληλους. Για να αποδειχθεί σε μια
απλή έρευνα ότι οι ό,ποιες κάμερες είχαν τοποθετηθεί επι Ορφανίδη. Οπότε η
ερώτηση του Περδίκη ήταν χαζή, αλλά και σύμπτωμα του γεγονότος ότι ο
συγκεκριμένος βουλευτής ρίχνει ότι νά’ ναι για την δημοσιότητα – και δεν
ελέγχει καν το μέγεθος των ψέματων. Το να μιλάς για την ΠΙΜΚΟ ως ..ύποπτη, μετά την επιβεβαίωσή της, πρέπει να
νοσταλγείς πολύ την εποχή των ψεμάτων..
«Ο Γενικός Εισαγγελέας ερωτηθείς από τον Πρόεδρο του
Κινήματος Οικολόγων - Συνεργασία Πολιτών αν προέβη κατ' εντολή του
Προεδρικού σε έρευνα κατά του τέως διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Πανίκου
Δημητριάδη, απάντησε όχι κατ' εντολή του Προεδρικού, αλλά είχε γίνει τότε
ποινική έρευνα σε σχέση με το συμβόλαιο της Alvarez & Marsal. Αναφορικά με
την επιλογή της PIMCO ο Γενικός
Εισαγγελέας ανέφερε ενώπιον της επιτροπής...
«Είναι δουλειά της
Κεντρικής Τράπεζας. Γιατί δεν το ερευνούν εαν έγινε κάτι κακό και στο παρελθόν;
Γιατί να σας πω κάτι; Η Κεντρική Τράπεζα δεν μπορεί να πάει να ερευνήσει αν
κάτι έγινε μεμπτά προηγουμένως και να υποβάλει μια καταγγελία; Να πάει να
ερευνήσει ο ανακριτής να δει έτσι γενικά και αόριστα μήπως έγινε κάτι; Μου
κάνει εντύπωση δηλαδή τούτο», ανέφερε ο Γενικός Εισαγγελέας. «
Ο γενικός εισαγγελέας θα μπορούσε απλώς να τους πει – «μα
καλά τόσα χρόνια μετά ακόμα πουλάτε κουτόχορτο το οποίο πιστεύτε πια μόνο
εσείς;..αφού είδατε τις 2 τράπεζες στα πρόθυρα κατάρρευσης, αφού αναπαρήγατε το
παραμύθι ότι οι δυο τράπεζες ήταν πιστόλι στον κρόταφο του Αναστασιάδη, με ποιά
κωμική λογική θεωρείτε ότι η ΠΙΜΚΟ δεν είχε δίκαιο στις προβλέψεις της, ή ότι
είχαν δίκαιο όσοι έλεγαν ότι ήταν υπερβολικές οι εκτιμήσεις της; Είδατε και
βλέπετε τις ανάγκες των τραπεζών για 5 χρόνια και ακόμα αναπαράγετε χωρίς να
σκέφτεστε τα συνθήματα του τότε που βασίζονταν σε κίνητρα πολιτικής
εξυπηρέτησης»…
Αλλά είναι ευγενικός ο κ. Κληρίδης…
Αυτή, όμως, ήταν
η μιζέρια των δημοσιογράφων που αναπαρήγαγαν την προπαγάνδα του βαθέως
κατεστημένου…
Η
αναπαραγωγή των ψεμάτων και των φτηνών μετατοπίσεων σαν συγκάλυψη, κάτι που
δείχνει άγνοια πια, είναι προϊόν ότι πολλοί δημοσιογράφοι, όχι απλώς μετέδιδαν
ένα ψέμα, αλλά δεν προσπάθησαν καν να καταλάβουν τί γινόταν – έστω για να
ξέρουν και οι ίδιοι αν αυτά που έλεγαν ήταν αλήθειά ή ψέματα…
Πίστεψαν
με το φανατισμό του ημιμαθή που φοβάται να ανοίξει ένα θέμα που μπορεί να
αποκαλύψει την άγνοια του/της – και έτσι αναπαράγει την επιφάνεια, προσπαθώντας
να αποφύγει την παραπομπή των λέξεων στην πραγματικότητα…
[1] Από
την κατάθεση του Μ. Ολύμπιου στην δίκη της Τράπεζας Κύπρου – στη συγκεκριμένη
περίπτωση η λογοκρισία φαίνεται να είχε αντίτιμο διαφημιστικό πακέτο 50,000
ευρώ.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου