Ενώ οι υποψήφιοι του κατεστημένου πελαγοδρομούν για τη λύση του κυπριακού, τα κινήματα φτιάχνουν μια άλλη πραγματικότητα στους δρόμους: Η συμμετοχή ελληνοκυπρίων στην πορεία Pride βόρεια Λευκωσία φτιάχνει ένα ακόμα υπόγειο ιστό που ξαναδένει τον κοινό χώρο, την καθημερινότητα, μέχρι και το φαντασιακό..
Ο τρόπος με τον
οποίο οι ομοφυλόφιλοι ΄[και άλλες σεξουαλικές ταυτότητες - τρανς κουιαρ, μπαι
κλπ] βγήκαν από τον κοινωνικό αποκλεισμό [μετατρέποντας τις πορείες Pride σε γιορτή
αποδοχής της όποιας σεξουαλικότητας] στην Κύπρο [αρχικά ανάμεσα στους
ελληνοκύπριους] είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορική εμπειρία κινημάτων σε
αλληλοσύνδεση με τον διεθνή χώρο. Όταν αλλαξε η νομοθεσία το 1997, μετα τις
πρόσφυγές του κ. Μοδινου σε διεθνή δικαστήρια, έξω από την Βουλή υπήρχε μια
μικρή ομάδα συντηρητικών που τραγουδούσαν [στο εθνικιστικό οίστρο της εποχής
τότε] το «ξύπνα καημένε μου ραγιά» - τώρα ποιός ήταν ο ραγιάς και τί θα
ξυπνούσε ενδεχομένως ήταν αυτονόητα αυστηρά λογοκριμένα στο ασυνείδητο τους.
Αντίστοιχα εκείνη την εποχή υπήρχαν ομάδες πολιτικοποιημένων ομοφυλοφίλων –
αλλά και μια πιο διάχυτη στην κουλτούρα των πόλεων που εκφράζονταν υπό
περιορισμούς και κάπως δημόσια.
Από εκείνη την
εποχή μέχρι το 2014, όταν έγινε η μεγάλη πορεία Pride με την συμμέτοχή χιλιάδων ανθρώπων, ήταν σαφές ότι είχε
συντελεστεί μια ηγεμονική μετατόπιση. Η κοινή εκδήλωση στην βόρεια Λευκωσία
ενοποιεί και αυτό το πεδίο της κυπριακής καθημερινότητας. Ήδη άλλωστε το κίνημα
των ΛΟΑΤΙ φαίνεται να συμμετέχει και να διασταυρώνεται με άλλα αιτήματα στις
κινητοποιήσεις του ευρύτερου χώρου, αλλά και του εργατικού κινήματος.
Ίσως στο βαθύ
ασυνείδητο της κοινωνίας να υπάρχει και μια παράδοξη διασύνδεση. Οι
ομοφυλόφιλοι και οι ΛΟΑΤΙ γενικότερα υπήρξαν ανέκαθεν μια συνοριακή κοινότητα
σε σχέση με την θεσπιση του καθεστώτος ετεροφυλίας. Αυτός ο συνοριακός
ρόλος/χώρος/εμπειρία ιστορικά καταπιεζόταν και με την καλλιέργεια της
εξωτερικευμένης ενοχής –οι ΛΟΑΤΙ βιώνονταν σαν «προδότες» των αυστηρών συνόρων
του φύλου. Η έννοια της ρευστότητας ως μέρος του δικαιώματος αυτοκαθορισμού
είναι ιστορικά προϊόν των κινημάτων του δεύτερου μισού του 20ου
αιώνα. Σε αυτό το πλαίσιο, υπάρχει και ένα είδος ποιητικής δικαιοσύνης στην
αλληλεγγύη που δημιουργεί αυτόνομους χώρους και ρευστότητα, όχι μόνο τα σύνορα
των φύλων, αλλά και των κατασκευασμένων εθνικών ταυτοτήτων και στων στρατιωτικών
διαχωρισμών που επέβαλαν οι ξένες επεμβάσεις.
Ως καταγραφή της
ιστορικής στιγμής αναδημοσιεύουμε ανακοινώσεις για την εκδήλωση και φωτογραφίες
από την πορεία.
Συσπείρωση
Ατάκτων/ Sispirosi Atakton
Αύριο, όλες και
όλοι στην Πορεία Περηφάνιας στη βόρεια Λευκωσία.
Οι πορείες
περηφάνιας είναι για μας πορείες μνήμης για την εξέγερση του Stonewall, για όλους τους αγώνες και τις διεκδικήσεις για
απελευθέρωση των επιθυμιών, των φύλων και των σεξουαλικοτήτων μας. Απελευθέρωση
απο καταπιεστικά κανονιστικά συστήματα, απο την πατριαρχία και από τον
καπιταλισμό που βίαια εξουσιάζει κι εμπορευματικοποιεί τις ζωές μας, που τις
κατατάσσει σε κουτάκια με μόνο σκοπό το κέρδος απο το ροζ χρήμα.
Είναι
διεκδίκηση του δημόσιου χώρου, συλλογικά κι αλληλέγγυα, για τους αγώνες ενάντια
στον ρατσισμό, την ομοφοβία, την αμφιφοβία, την τρανσφοβία, τον σεξισμό, την
ετερο+ομο-κανονικότητα, και ταυτόχρονα τον (όμο)εθνικισμό, το pinkwashing, τον καπιταλισμό, την πατριαρχία, τον μιλιταρισμό, την
έμφυλη βία και στον στιγματισμό των οροθετικών και των σεξ-εργατριών. Οι αγώνες
αυτοί είναι κοινοί, συναντούνται και διασταυρώνονται μέσα από τις πολλαπλές
ταυτότητες μας.
https://syspirosiatakton.org/ate-pale-simmetechoume-stin-d…/
https://www.facebook.com/events/1538740732816335/
https://www.facebook.com/events/1538740732816335/
Ανακοίνωση Νέα Διεθνιστική Αριστερά
Η υπερηφάνεια δεν έχει σύνορα!/ Onur'un Sınırları Yoktur! / Pride has no Borders!
Συμμετέχουμε
το Σάββατο 13/5, στην πορεία ενάντια στην Ομοφοβία στη βόρεια Λευκωσία!
συναντιώμαστε 4.30 μ.μ. στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας και περπατάμε στην Ντερέμπογιου όπου θα συναντήσουμε την πορεία.
Η
Υπερηφάνεια δεν έχει σύνορα!
Από τις 6 του Μάη ως τις 28 του Μάη, και στις δύο πλευρές του οδοφράγματος θα πραγματοποιηθούν δράσεις για την πάλη ενάντια στην ομοφοβία και για την γιορτή περιφάνιας.
Η
υπερηφάνεια για μας δεν είναι απλά ένα μεγάλο πάρτυ – είναι ο τρόπος έκφρασής
μας, είναι η δύναμή μας για την απελευθέρωση.
Αυτοί που μας βάζουν σύνορα – είτε φυσικά είτε νοητικά – είναι οι ίδιοι που μας καταπιέζουν και στις δύο πλευρές του οδοφράγματος. Ο καταπιεστής μας είναι ο ίδιος, ακόμη κι αν έχει διαφορετικό όνομα. Η δύναμή μας είναι η ενότητά μας και η αλληλεγγύη! Επιλέγουμε να παλέψουμε μαζί, αλληλέγγυοι ο ένας με τον άλλο, για έναν κοινό αγώνα, για να σταματήσουμε την καταπίεση και το σύστημα που την δημιουργεί, για έναν αγώνα που θα είναι ο δρόμος για την απελευθέρωσή μας σε όλη την Κύπρο. Οι δράσεις οργανώνονται χωριστά στον βορρά και στο νότο του νησιού όμως θεωρούμε ότι μαζί είμαστε πιο δυνατοί. Θέλουμε να παλέψουμε μαζί και να γιορτάσουμε μαζί.
|







Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου