Ουκρανία: όταν απειλούνται τα συμφέροντα των ολιγαρχών, η βία που εξαπολύουν είναι ανάλογη: όταν απειλήθηκε ο Αχμάτωφ, ο «ολιγαρχης» της ανατολής, το Κίεβο έστειλε αεροπλάνα να βομβαρδίσουν το Ντόνεσκ

Και ξαφνικά, ενώ τελείωναν οι προεδρικές εκλογές της κυβέρνησης του Κιέβου, ξέσπασε ένας νέος κύκλος βίας στα ανατολικά. Αρχικά, οι ομάδες αυτό-άμυνας της "Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνεσκ" κατέλαβαν το αεροδρόμιο. Εν μέρει μπορεί να ήταν αποτέλεσμα της προηγούμενης προειδοποίησής τους προς τις δυνάμεις του Κιέβου να αποχωρήσουν από την περιοχή, αλλά μπορεί να ήταν και αποτέλεσμα των φημών ότι υπήρχε πιθανότητα να έρθουν νέες δυνάμεις αεροπορικώς. Ο Στρατός του Κιέβου εξαπέλυσε αεροπορική επίθεση στο αεροδρόμιο και στο σιδηροδρομικό σταθμό με αποτέλεσμα μια ακόμα σφαγή – οι μεγαλύτερες απώλειες ήταν όταν τα αεροπλάνα βομβάρδισαν ένα αυτοκίνητο που μετέφερε τραυματίες.

Η απότομη έξαρση της βίας μπορεί να ήταν και ένα θέαμα που προγραμμάτιζε ο νέος πρόεδρος του Κιέβου για να δείξει ότι είναι σκληρός – αφού προηγουμένως είχε κάνει δηλώσεις καλοπιάσματος και προς τη Μόσχα. Υπήρχε όμως και μια ταξική διάσταση, η οποία αρχίζει να αποκτά ιδιαίτερη σημασία στην περιοχή. Μετά την αποτυχημένη απόπειρα, την περασμένη βδομάδα, του τοπικού ολιγάρχη Αχμάτωφ να εκβιάζει τους εργαζόμενούς του να κινητοποιηθούν εναντίον της εξέγερσης, ακολούθησαν κινητοποιήσεις εναντίον του. Την Κυριακή, έγιναν εκδηλώσεις στο Ντόνεσκ ενάντια στις προεδρικές του Κιέβου και ακολούθως μέρος του πλήθους κατευθύνθηκε στην έπαυλη του Αχμάτωφ και το σύνθημα για εθνικοποίηση του δημόσιου πλούτου που υφάρπασσε, ακουγόταν και πάλι. Οι αρχές της εξέγερσης παρέμειναν πιο μετριοπαθείς τονίζοντας ότι ο άμεσος τουλάχιστον στόχος ήταν να πιεστεί ο ολιγάρχης να πληρώνει τους φόρους του τοπικά. Την επομένη, ο ολιγάρχης που φαίνεται ότι εκλέγεται πρόεδρος στο Κίεβο υιοθέτησε μια σκληρή πολεμική ρητορική και το Κίεβο έστειλε πολεμικά αεροπλάνα να βομβαρδίσουν την περιοχή. Η αντίδραση ήταν και πάλι ταξική. Ξέσπασε φωτιά σε ένα γήπεδο χόκεϊ, που ανήκε σε ένα άλλο ολιγάρχη και θεωρήθηκε ότι ήταν εμπρησμός, ενώ ξέσπασαν απεργίες σε ορυχεία της περιοχής ως αντίδραση στην στρατιωτική επίθεση του Κιέβου.

Τις επόμενες μέρες η ένταση ήταν εμφανής. Η Μόσχα δεν έκανε στρατιωτική κίνηση, αλλά αφού κάλεσε τον ΟΑΣΕ να προχωρήσει σε αποκλιμάκωση, ανακοίνωσε ότι δεν πήρε αίτημα για βοήθεια από τις «αρχές της Δημοκρατίας του Ντόνεσκ» αφήνωντας σαφώς ανοικτό και πάλι το πεδίο.

Στο επίπεδο των εκλογών η ψηφορορία για τις προεδρικές φαίνεται ότι κινήθηκε σε χαμηλά επίπεδα – ανακοινώθηκε ότι στις περιοχές που πραγματοποιήθηκαν εκλογές -στις δυο εξεγερμένες ανατολικές περιοχές βασικά δεν έγιναν- ψήφισε περίπου το 60% και ο Ποροσένκο, ο ολιγάρχης υποψήφιος, πήρε σχεδόν 54%. Οι ανθυποψήφιοι του πήραν πολύ πιο χαμηλά – η Τιμοσιένκο περιορίστηκε στο 13%, ενώ οι ακροδεξιοί πολύ πιο χαμηλά. Επειδή ο Ποροσένκο διετέλεσε και υπουργός στην κυβέρνηση Γιαννούκοτις θεωρείται ότι μπορεί να διαδραματίσει και ρόλο διαμεσολαβητή. Οι πρώτες του κινήσεις, βέβαια, ήταν εμπρηστικες. Αλλά έτσι είναι και το πλαίσιο. Την Κυριακή των εκλογών έγινε εκδήλωση στο Χάρκοβο ενάντια στις εκλογές – και γενικά, στην περιοχή ψήφισε κάτω από 50% σε αντίθεση με το Λβωφ στη δυτική Ουκρανία, όπου ψήφισε το 78%. Στο Ντόνεσκ, επίσης έγινε συνέδριο με αντιπροσώπους από όλη την ανατολική Ουκρανία -από την Οδησσό μέχρι το Χάρκοβο- με αίτημα ανάλογα δημοψηφίσματα αυτονομίας, ενώ οι δυο εξεγερμένες περιοχές, το Ντόνεσκ και το Λούχανσκ, αποφάσιαν να συνεργαστούν υιοθετώντας την ορολογία που επανέφερε ο Πούτιν – «Νέα Ρωσία».