Σπόντες [16 Μαρτίου 2020]
Όταν η Φύση συναντά την τεχνολογία για να μας θυμίσει την κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Στην περιοχή μας, περάσαμε από την υστερία του προσφυγικού στην υστερία του κορωνοϊού. Και οι δυο υστερίες είναι προϊόντα του υλικού γεγονότος ότι ο πλανήτης έχει πια ενοποιηθεί μέσα από την ανθρώπινη τεχνολογία – του πολέμου, της μετακίνησης, της επικοινωνίας. Αν η υστερία του προσφυγικού με δειλούς τραμπούκους να τρέχουν μόνοι τους στον Έβρο να «πολεμήσουν» άοπλους και γυναικόπαιδα, θύμιζε σε τί κατάντια μπορεί να πέσει ακόμα η ανθρωπότητα, η υστερία του κορωνοϊού, παρά τα κωμικά της [την εξαφάνιση του κωλόχαρτου από τα σουπερμάρκετ και την απορία αν τα μέσπιλα προκαλούν μόλυνση] είχε και μια γλυκιά τουλάχιστον ανθρώπινη διάσταση. Ήταν/είναι λες και σταμάτησε την μηχανή της αναπαραγωγής κινήσεων/τελετουργιών της καθημερινότητας – σε τέτοιες στιγμές, μπορεί να σκεφτεί κανείς την πανανθρώπινη εμπειρία που είναι πια κοινή… «..αγαπώ τους ανθρώπους για αυτό που είναι. Με όλες τους τις βρωμιές κα...