Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

Του Νίκου Μούδουρου Αμέσως μετά την αποτυχία της τελευταίας διάσκεψης για το Κυπριακό, ακολούθησε μια πολύ σύντομη περίοδος εσωστρέφειας και αντιπαραθέσεων εντός Τ/Κ κοινότητας, αλλά και μεταξύ Τουρκοκυπρίων και Άγκυρας. Η πολυεπίπεδη αυτή αντιπαράθεση εστιάζεται στο αν πρέπει να εγκαταλειφθεί οριστικά η προοπτική ομοσπονδιακής επίλυσης του Κυπριακού. Περιληπτικά και χωρίς ιδιαίτερη ανάλυση, φαίνεται ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της Τ/Κ Αριστεράς επιμένει σε μια ομοσπονδιακή λύση, ενώ ένα πολύ μεγάλο μέρος της Τ/Κ Δεξιάς θεωρεί ότι έφτασε η στιγμή για “άλλα μοντέλα” λύσης του Κυπριακού, όπως η συνομοσπονδία ή μορφές νομικής κατοχύρωσης της “ΤΔΒΚ” ως ένα είδος προτεκτοράτου, απόλυτα συνδεδεμένου με την Τουρκία σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας και με μερική αυτονομία στις εσωτερικές του υποθέσεις. Αξίζει πάντως να υπογραμμιστεί ότι από το σύνολο των κομμάτων της Δεξιάς και της κεντροδεξιάς (Κόμμα Εθνικής Ενότητας, Δημοκρατικό Κόμμα, Κόμμα του Λαού και Κόμμα της Α...

Αγία Μαρινα 1960 Η ανακοίνωση για το δικαίωμα επιστροφής των Μαρωνιτων προκάλεσε ένα πρώτο σοκ στην ε/κ κοινότητα. Οι απορριπτικοί αλλα τζαι οι απολογητές του Αναστασιάδη εκαμαν μια προσπάθεια να ρίξουν και πάλι την «εθνική ενότητα» σαν μορφή συγκάλυψης για να δαιμονοποιησουν τους αγώνες μιας κοινότητας αλλα και των αγώνα της για να ξανασυνδεθεί η ιστορική της κληρονομιά με το μέλλον. Οι Μαρωνιτες δεν είναι τυχαία κοινότητα. Είναι μέρος της κυπριακής κοινωνίας ιστορικά. Και το ξεκλήρισμα τους από τις τοπικές τους κοινότητες δεν σήμαινε μόνο ένα τραύμα προσφυγοποιήσης αλλα και την απώλεια της αυτονομίας και της ιστορικής του συνέχειας…Για αυτό ο αγώνας του ήταν από την αρχή όχι απλά θέμα επιστροφής αλλα και θέμα πολιτισμικής επιβίωσης. Και προοπτικά η ύπαρξη μιας αυτόνομης κοινότητας στην βορειά Κύπρο με συγκεκριμένο χώρο αποτελεί από μόνο του ένα τεκμήριο για την συνέχεια του κυπριακού πολιτισμικού πλουραλισμού στην βορεια Κύπρο. Σαν Δεφτερη Ανάγνωση είχαμε καλύψει αρκετά...

''Στις σημαίες που ξεφτίσαν''. Οι σημαίες κυματίζουν ανάποδα… Πού’ ναι η πατρίδα; Πού’ναι οι ήρωες; Οι σημαίες έγιναν σκιάχτρα στα χωράφια των λαών να τρομάζουν την ελευθερία. Πού’ναι η πατρίδα; Πού’ναι οι ήρωες; Ερήμωση… Οι σημαίες σημειώνουν σηψαιμία. Δ. ΛΟΙΖΟΥ, κύπριος ποιητής, αντιφασίστας, Δολοφονήθηκε από την ενωτική ακροδεξιά τον Αύγουστο του 1974. Ο Ιούλιος του 1974 σφραγίστηκε από δυο παρεμβάσεις, ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων ακτιβιστών/τριών, στην νότια και βόρεια Λευκωσία, οι οποίες εξέφρασαν στο κλίμα και το πνεύμα της κάθε κοινότητας, την άρνηση υποταγής σε ότι έφερε την τραγωδία του 1974. Οι ελληνοκύπριοι ακτιβιστές/τριες υπέστειλαν την ελληνική σημαία από συμβολικούς χώρους [σχολεία, εκκλησιά, στρατό..] και την αντικατέστησαν με μια σημαία, όπου δυο πουλιά [σαν συμβολική αναφορά στα περιστέρια της Κυπριακής Δημοκρατίας] χέζουν, ενώ πετούν αμέριμνα στον ενιαίο ουρανό, στα σύμβολα του εθνικού διαχωρισμού. Η παρέμβαση καταγ...