Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

Ένας Μάρτυρας που απαλλάσσεται από διάφορα, αλλά ακόμα και όταν κατατίθεται τεκμήριο ότι αναστάλθηκαν οι διώξεις εναντίον του, ο δικαστής επιμένει ότι δεν υπήρξε συναλλαγή – ήταν, φαίνεται, μια «στιγμή» ξαφνικής ειλικρινείας που συνοδεύτηκε από μια άδολη προσφορά διαγραφής χρεών ή αναστολής δίωξης αδικημάτων, η οποία έγινε σε μια στιγμή «καλής καρδιάς" από ένα εισαγγελέα. Και τυχαία οι στιγμές συνέπεσαν. «Η Φωτούλα Κυριάκου (ΜΥ28) υπάλληλος στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, κατέθεσε φορολογικά στοιχεία αναφορικώς με τους Νίκο Λίλλη (ΜΚ5), Βλαδίμηρο Φαντούση (ΜΚ21), Wadnic Trading Ltd και Glarisano Enterprises Ltd προβαίνοντας και σε μνεία περί αναστολών ποινικών διώξεων από τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ως τα Τεκμήρια 632, 634 και 635 Α , που αφορούσαν (αντιστοίχως) στις ποινικές υποθέσεις 13831/13 (βλ. Τεκμήριο 631) 13832/13 (βλ. Τεκμήριο 632) και 12833/13 (βλ. Τεκμήριο 633), σε σχέση με τους Νίκο Λίλλη, (ΜΚ5), Wadnic Trading Ltd, Glarisano Enterprises Ltd...

Του Νίκου Τριμικλινιώτη Η Δικαιοσύνη, η Διαπλοκή και Αλαζονεία της εξουσίας Με αφορμή την απόφαση του κακουργιοδικείου στη διαβόητη υπόθεση Λίλλη ή «Δρομολαξιάς»,  όπως αρέσκονται να την λένε, το τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων του MEGA (24.12.2014) είχε φιλοξενούμενο τον Υπουργό Δικαιοσύνης, Ιωνά Νικολάου. Σε κάποια στιγμή, η δημοσιογράφος αφού εκφράζει κατάπληξη για την αύξηση των σκανδάλων της διαφθοράς και της διαπλοκής, σε μια έξαρση σκανδαλοθηρικής διάθεσης «να βγάλει είδηση», ερωτά τον υπουργό: «Θα συλλάβετε κι άλλους;» Θα ανέμενε κάποιος από τον Υπουργό Δικαιοσύνης μιας δημοκρατικής χώρας, η οποία θέλει τουλάχιστον να διατηρεί τους τύπους, να πει περίπου τα εξής: -       «Ξέρετε, σε μια δημοκρατία, οι συλλήψεις δεν είναι θέμα της κυβέρνησης ή κυβερνητικής πολιτικής ή του υπουργού. Η κυβέρνηση, ακόμα κι εγώ ως υπουργός, ακόμα κι αν είμαι ο καθ’ ύλην υπουργός Δικαιοσύνης δεν έχω την εξουσία να επέμβουμε στο έργο είτε των διωκτικών αρχώ...

Οι ευθύνες όσων συγκάλυψαν την εμπλοκή των συμφερόντων του κ. Χάσικου, την ομολογία για μίζες του Λιοτατή, και την ξαφνική μετατροπή του «χθεσινού απατεώνα» σε «σημερινό αξιοσέβαστο μάρτυρα» – γιατί απλώς βόλευε την εξουσία Εκεί υπήρχε αρχικά μια καταγγελία του Λιοτατή εναντίον του Λίλλη – ότι του χρωστούσε χρήματα και δεν του τα έδινε. Υπήρχε βέβαια και ένα background – ο Λίλλης είχε καταφέρει να αγοράσει ένα χωράφι από ένα τουρκοκύπριο, τον κ. Μουσταφά, και μετά το πώλησε σε πολύ μεγαλύτερη τιμή στο ταμείο σύνταξης της των εργαζομένων της ΣΥΤΑ. Εκείνη η αγοραπωλησία δεν στοίχισε στο δημόσιο (τα λεφτά άνηκαν σε ταμείο συντάξεως, όχι σε δημόσιο ταμείο) και κανένας δεν απέδειξε ότι το χωράφι και το έργο δεν αξίζουν όσα πληρώθηκαν – αντίθετα στη δίκη μάλλον τεκμηριώθηκε ότι το έργο αξίζει αρκετά. Ο κ. Μουσταφά, βέβαια, όταν ανακάλυψε πόσα πουλήθηκε το χωράφι του, ήθελε πολύ περισσότερα – αλλά  το ίδιο και όσοι βοήθησαν να πουληθεί το χωράφι, όπως ο κ. Λιοτατής. Υπήρχαν όμως κ...

Χρόνια πολλά την εποχή που το θέαμα παρελαύνει στους δρόμους ·          Ιδού λοιπόν και το φύλλο συκής της κυπριακής δικαιοσύνης – να το ονομάσουμε το σκάνδαλο της δίκης [στις πολλαπλές της εκδοχές] της Δρομολαξιάς; Δεν ακούει [ηχογραφήσεις], δεν ασχολείται με το τι γίνεται στη Δημόσια Σφαίρα ως τεκμήρια συναλλαγής, εκτός παραδόξως αν αφορούν μερικούς μάρτυρες κοκ. Έχουμε πιο κάτω μια σειρά σπόντες με κάλαντα για την απόφαση του δικαστηρίου για την Δρομολαξιά. Και φυσικά, αυτή η αντιπαραθεση δεν μπορεί να μείνει εδώ. Θα δούμε και τις ισορροπίες στο Ανώτατο, αλλά το θέμα θα πρέπει αναπόφευκτα να πάει και στα ευρωπαϊκά και διεθνή δικαστήρια. Πέρα από τους εμπλεκόμενους, η όλη διαδικασία κατασκευής του θεάματος αρχικά [με τον ανάλογο «κανιβαλισμό»] και ακολούθως με τη δικαστική διαδικασία και την απόφαση, θέτει σημαντικά ζητήματα που αφορούν τα δικαιώματα του κάθε πολίτη στην ίση μεταχείριση από αυτούς που εφαρμόζουν τον νόμο. Διότ...