Δέφτερη Ανάγνωση - Ikinci Okuma [Emin Olma]

Συνήθως τα καλοκαίρια η πολιτική ένταση μειώνεται και τον Αύγουστο ακολουθεί μια νεκρή περίοδος – εκτός ίσως από κανένα κατασκευασμένο θέαμα. Αυτή τη φορά ωστόσο το θέαμα είχε και ρεαλιστικές ρίζες και αιτίες – και η πολλαπλότητα του ήταν ακριβώς αναπαράσταση της μεταβατικής μορφής των παγκόσμιας πολιτικής. Το κέντρο βάρους φαινόταν να βρίσκεται στην Μέση Ανατολή, αλλά οι επιδράσεις ήταν σαφώς ευρύτερες. Και γύρω από την Μέση Ανατολή δημιουργήθηκε ουσιαστικά ένας δεύτερος κύκλος αντιπαραθέσεων που άγγιζε την ουσία του διεθνούς παιχνιδιού – τη μορφή της πολυπολικοτητας του παγκόσμιου συστήματος. Και αυτό εκφραζόταν έντονα με την αντιπαράθεση για την Ανατολική Ουκρανία αλλά και τη διευρυνόμενη σύγκρουση ανάμεσα στην Αργεντινή και την αμερικανική δικαιοσύνη για τους γύπες των επενδυτικών ταμείων. Η εξέγερση στο Φέρκιουσον ήταν σε αυτό το πλαίσιο η υπενθύμιση του πόσο γυμνός είναι ο φαινομενικος κριτης. Από την ανοιχτή πληγή του Ιράκ στη Γάζα – το Ισραήλ χάνει το βηματισμό της δικ...

Του Μπορίς Καγκαρλίτσκι Ο πόλεμος μεταξύ της κυβέρνησης της Ουκρανίας και των δημοκρατιών της Νοβοροσίγια [Νέας Ρωσίας] έχει αποκτήσει σταδιακά το χαρακτήρα ενός πολέμου στατικών θέσεων. Οι πόροι και των δύο πλευρών έχουν εξαντληθεί, και τα πολεμικά αποθεματικά βρίσκονται στο τέλος τους. Για τις λαϊκές δημοκρατίες, που αμύνονται απέναντι στις πολλαπλάσιες στρατιωτικές δυνάμεις του καθεστώτος του Κιέβου, η γνωστή αρχή που λέει ότι «μια κυβέρνηση πρέπει να κερδίσει, αλλά για μια εξέγερση είναι αρκετό το να μην ηττηθεί», ισχύει πλήρως. Η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης στην Ουκρανία, η αυξανόμενη αποθάρρυνση των υποστηρικτών του καθεστώτος του Κιέβου και η σταδιακή ανάπτυξη ενός αντάρτικου κινήματος στις υπό κυβερνητικό έλεγχο περιοχές, και τα δύο μαζί προαναγγέλλουν μια νέα φάση σε έναν εμφύλιο πόλεμο που θα επεκταθεί σαφώς πολύ πέρα από τα όρια της νοτιοανατολικής περιοχής. Τα μέσα του Αυγούστου σηματοδοτήθηκαν από την αποτυχία της τελευταίας επίθεσης από το στρατό τ...

«Μας έκαναν άνεργους, θα μας αφήσουν άστεγους» ήταν τα συνθήματα που ηχούσαν έξω από το προεδρικό το απόγευμα της 27 ης Αυγούστου, όπου συγκεντρώθηκαν διαδηλωτές για να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο νομοσχέδιο των εκποιήσεων και την προστασία της πρώτης κατοικίας και μικρής επαγγελματικής στέγης. Το ψήφισμά τους κάλεσε τα κόμματα να καταψηφίσουν το συγκεκριμένο νομοσχέδιο και την κυβέρνηση να αλλάξει στάση και να διαφοροποιήσει το νομοσχέδιο και προσθέτει « Η κρίση είναι αποτέλεσμα της απληστίας με την οποία τα τραπεζικά ‘σαΐνια’ διαχειρίστηκαν τις καταθέσεις του κόσμου σε ένα παιγνίδι διεθνούς κερδοσκοπίας, ανεξέλεγκτων δανείων που έδιναν στους ημέτερους χωρίς έλεγχο και χωρίς διασφαλίσεις, αμύθητων μπόνους και απίστευτης κακοδιαχείρισης... Αυτή η πολιτική είναι κοινωνικά εγκληματική και οικονομικά αδιέξοδη και καταστροφική και δεν μπορεί να συνεισφέρει στην κοινωνική συνοχή και στη πολυδιαφημιζόμενη επανεκκίνηση της οικονομίας ». Την επομένη, σε ανακοίνωσή του, το Κίνημα...

Μαρία Χατζιημιχαήλ Δρ.Θαλάσσιας και Αλιευτικής Πολιτικής (το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Οικοτριβές) «Ο νεοφιλελευθερισμός έχει καθοριστεί από τη μάχη της ιδιωτικής περιουσίας, όχι μόνο ενάντια στην κρατική, αλλά -και αυτό ίσως είναι το πιο σημαντικό- κυρίως ενάντια στην «κοινή ιδιοκτησία» (common). [...] Συχνά οι επιλογές οι οποίες μας παρουσιάζονται είναι μεταξύ του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού, της κυριαρχίας μεταξύ ιδιωτικής και κρατικής ιδιοκτησίας, με την θεραπεία κατά τα δεινά του κρατικού ελέγχου να φαίνεται να είναι η ιδιωτικοποίηση, και κατά του κεφαλαίου, η κρατικοποίηση, δηλαδή ο κρατικός έλεγχος. Χρειάζεται να εξερευνήσουμε και μια άλλη πιθανότητα: ούτε την ιδιωτική ιδιοκτησία του καπιταλισμού, ούτε την δημόσια ιδιοκτησία του σοσιαλισμού, αλλά το κοινό στον κομμουνισμό*» * Ο Hardt γράφει την λέξη κομμουνισμός με μικρό ‘κ’ για να διαφοροποιήσει την έννοια της από αυτή του Κομμουνισμού ως πολιτικό σύστημα . Michael Hardt, Reclaiming the co...

Κύπρος: Πως η θάλασσα, οι ακτές και οι παραλίες μετατρέπονται σε «ακίνητη ιδιοκτησία», μέσω «διαταγμάτων ανάπτυξης», χωρίς «πολεοδομικές αιτήσεις» και με «υπουργικές αποφάσεις» Νομοσχέδιο που αποσκοπεί στην ένταξη της θάλασσας στον ορισμό του όρου «ακίνητη ιδιοκτησία» μεσκοπό τη διευκόλυνση αναπτυξιακών έργων, τόσο στην θάλασσα, αλλά και στον παράκτιο χώρο, έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων και αναμένεται να συζητηθεί προσεχώς στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εσωτερικών, αμέσως μετά την έναρξη των εργασιών της Βουλής τον ερχόμενο Σεπτέμβριο. Το νομοσχέδιο εντάσσεται σ’ ένα ευρύτερο πλαίσιο νεοφιλελεύθερων πολιτικών, οι οποίες αποσκοπούν στην οικειοποίηση και ιδιωτικοποίηση των κοινών (appropriation and privatization of the commons). Για άλλη μια φορά, τα επιχειρηματικά κέρδη και τα ιδιωτικά συμφέροντα μπαίνουν απροκάλυπτα πάνω από τα δικαιώματα των ανθρώπων και την προστασία του περιβάλλοντος.  Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, με τίτλο ‘Νόμος που Τροποποιεί τους περί Π...

Γράφει ένας κοινωνικό-πολιτικός οικολόγος Όλοι οι μεγάλοι ‘ντιβέλοπερς’ στην Κύπρο έχουν καταληστεύσει κομμάτια από τη γη, τη θάλασσα και την ομορφιά της ευρύτερης περιοχής της χερσονήσου του Ακάμα, του οροπεδίου της Λαόνας και της ακτογραμμής μεταξύ της Πόλις Χρυσοχούς και της Λίμνης: από τον υπουργό εσωτερικών Ντίνο Μιχαηλίδη στην παραλία του Ασπρόκρεμμου και από τον εθνικό ευεργέτη Μιχάλη Λεπτό κοντά στις Σμιγιές του Ακάμα πιο παλιά, μέχρι τον άλλο εθνικό ευεργέτη, τον Νίκο Σιακόλα, στην Λίμνη της Πόλις Χρυσοχούς πιο πρόσφατα. Οι μόνοι ίσως μεγαλοεπιχειρηματίες που δεν μπόρεσαν – ακόμα – να υλοποιήσουν τα «μεγαλεπήβολα» και καταστροφικά σχέδια τους είναι ο αρχιεπίσκοπος Ττόμυ-Βου, στην περιοχή μεταξύ της παραλίας της Τοξεύτρας και του δάσους της Πέγειας, και ο άλλος εθνικός ευεργέτης, ο Φώτος Φωτιάδης, τόσο στην περιοχή της Φοντάνα Αμορόζα, μεταξύ των Λουτρών της Αφροδίτης και του Ακρωτηρίου του Αρναούτη, όσο και στην περιοχή μεταξύ της Τοξεύτρας και του Άη-Γιώρκη της Πέγειας...